ลูกดอกทั้งสามอันลอยเป็นเส้นโค้งอย่างสวยงาม สองดอกแรกเฉียดแจกันทองเหลืองไปชนกับกำแพง มีเพียงดอกเดียวที่ชนเข้ากับปากแจกัน แต่ก็ไม่ได้ตกลงไปข้างใน กลับกระดอนตกลงบนพื้นลูกดอกทั้งสามอันไม่มีอันไหนเข้าเป้าเลยโฮชิมิ โชตะก้มหน้าลงอย่างผิดหวัง“ถึงตาข้าแล้วสิ” จิ้งจอกเก้าหางสาวยิ้มพลางเอ่ย เธอคว้าลูกดอกสามดอกตรงหน้า กำลังจะโยนออกไป……“ฮัดชิ้ว!”จิ้งจอกเก้าหางสาวจามออกมาอย่างกะทันหันมือที่กำลูกดอกอยู่สั่นคลอนทันที ทำให้ลูกศรทั้งสามดอกหลุดออกจากมือ ตกลงบนพื้นห่างจากแจกันทองเหลืองไปหลายเมตร ไม่ได้แตะโดนแจกันเลยแม้แต่น้อยโฮชิมิ โชตะถึงกับตกตะลึงไปเลยจิ้งจอกเก้าหางสาวยกมือขึ้นมาขยี้จมูก พูดอย่างเสียดาย“โอ๊ะโอ! วันนี้มือสั่นไปหน่อย……แม้แต่ขอบแจกันก็ยังไม่ได้แตะ ดูเหมือนว่าวันนี้โชตะจะเป็นฝ่ายชนะ…”โฮชิมิ โชตะอึ้งไปครู่ใหญ่ กว่าจะรู้สึกตัวว่าตัวเองเอาชนะจิ้งจอกเก้าหางสาวได้จริงๆ ก็กระโดดลุกขึ้นจากพื้นอย่างตื่นเต้น“ฮ่าๆๆๆ! ฉันชนะจริงๆ ด้วย!” เขาหันหน้าไป วิ่งแจ้นไปหาจิ้งจอกเก้าหางสาว แล้วพูดอย่างจริงจัง “วันนี้ ฉันขอคำทำนายเกี่ยวกับทายาทของยูริ โคกูเท็ตสึหนึ่งข้อ!”“ไม่มีปัญหา”ดวงตาของจิ้งจอกเก้าหางสาวเปล่งประกายสีแดงรำไร ครู่ต่อมาเธอก็โน้มตัวลงมากระซิบข้างๆ หูของโฮชิมิ โชตะทันใดนั้น ม่านตาของโฮชิมิ โชตะก็หดเล็กลงอย่างฉับพลัน!…ช่วงเย็นงานเทศกาลโอซาก้าโคมไฟกระดาษสีเหลืองสว่างแขวนอยู่สองข้างทาง ส่องสว่างไ
