ปทั่วท้องฟ้าที่มืดสลัว ร้านค้าคึกคักมากมายตั้งเรียงรายสองข้างถนน กลิ่นอาหารลอยอบอวลไปทั่ว ทั้งปลาหมึกย่าง โอเด้ง ทาโกะยากิ……เจ้าของร้านยืนอยู่หลังรถเข็นขายของ ผูกผ้าคาดหัวสีดำเขียนว่า “มุ่งมั่น” พับแขนเสื้อขึ้น ทั้งเตรียมวัตถุดิบอย่างคล่องแคล่วและตะโกนเรียกลูกค้าไปด้วย ปะปนกับเสียงหัวเราะของผู้คนที่เดินผ่านไปมา บรรยากาศดูคึกคักเป็นอย่างยิ่งสถานที่จัดงานเทศกาลอยู่ริมแม่น้ำโยโดะ ฝั่งตรงข้ามกำลังจะมีการแสดงดอกไม้ไฟสุดยิ่งใหญ่ ผู้คนส่วนใหญ่สวมชุดยูกาตะหลากสีสัน สวมรองเท้าเกี๊ยะไม้ เดินกันเป็นคู่ๆยูกาตะกับกิโมโนดูคล้ายคลึงกัน แต่กิโมโนจะดูเป็นทางการมากกว่า มักสวมใส่ในโอกาสพิเศษ ส่วนยูกาตะจะมีสีสันสดใสกว่า มักสวมใส่ในงานเทศกาลหรืองานที่ไม่เป็นทางการทันใดนั้นเอง ผู้คนที่อยู่ปลายถนนก็หยุดเดิน หันมามองกลุ่มคนที่กำลังเดินตรงเข้ามาพร้อมกับซุบซิบนินทาที่ปลายถนน ชายหนุ่มสามคนสวมชุดยูกาตะลายดอกไม้สีสันสดใส ถือร่มกระดาษสีแดง เดินลากเท้าด้วยรองเท้าเกี๊ยะ กำลังเดินตรงเข้ามา……ด้านหลังชุดยูกาตะมีโลโก้ของต้นไม้ราตรีคลับอยู่ ด้านล่างเขียนข้อความสองบรรทัดด้วยปากกาเมจิกสีขาวตัวโตว่า‘ยินดีต้อนรับสู่ต้นไม้ราตรีคลับ!’‘ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เครื่องดื่มทั้งหมดลด 15%!’ด้านล่างสุดของกระดาษ ยังมีเบอร์โทรศัพท์และที่อยู่ของต้นไม้ราตรีคลับเขียนไว้อย่างชัดเจนหลินชีเยี่ยที่เดินอยู่ตรงกลางสวมยูกาตะลายดอกไม้สีชมพูสล
