บบนี้……”หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นชิงจู่ก็เปิดประตูห้องทำงานอาซากุระ เคนที่อยู่นอกประตู เมื่อเห็นเสิ่นชิงจู่และชายสองคนที่อยู่ด้านหลังเขายืนอยู่ในห้องทำงาน ก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากถามว่า“บอส ทำไมคุณถึงพาสองคนนี้มาที่นี่……พวกเขาให้บริการไม่ดีพอเหรอ?”เสิ่นชิงจู่มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ความรู้สึกกดดันที่คุ้นเคยก็ผุดขึ้นมาในใจของอาซากุระ เคนอีกครั้ง“ต่อไปนี้ พวกเขาสองคนเป็นแขกคนสำคัญของฉัน พวกเขาสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระในทุกพื้นที่ของแก๊งเงามรณะ……เข้าใจไหม?” เสียงของเสิ่นชิงจู่ไม่ดังนัก แต่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อาจโต้แย้งได้อาซากุระ เคนชะงักไป ดูเหมือนจะอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นดวงตาเย็นชาของเสิ่นชิงจู่ ก็กลืนคำพูดทั้งหมดกลับไป“……ผมเข้าใจแล้ว ผมจะสั่งการลงไป”อาซากุระ เคนตอบอย่างนอบน้อมตอนนี้ ในใจของเขามีความกังวลอยู่บ้างบอสใหญ่คงจะไม่หลงใหลในเสน่ห์ของชายสองคนนี้ จนทำเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลหรอกนะ?เจตนาเดิมของเขาเพียงแค่ต้องการให้บอสใหญ่ผ่อนคลาย ไม่คิดว่าการกระทำครั้งนี้จะทำให้ชายสองคนนี้แทรกซึมเข้ามาในแก๊งเงามรณะได้โดยตรง แต่ว่าเรื่องนี้ก็แก้ไขได้ไม่ยาก เพียงแค่หลังจากบอสใหญ่กลับเกียวโตแล้ว หาชายหนุ่มหล่อๆ ให้เขาอีกสักหลายคน เขาก็น่าจะลืมชายสองคนนี้ไปอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น อาซากุระ เคน ก็ให้คนไปส่งหลินชีเยี่ยและอามามิยะ ฮารูกิกลับไปเสิ่นชิงจู่ก็อยากจะกลับไปกับห
