ต้าเซี่ยขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้“แล้วนายลอยมาที่นี่เมื่อปีที่แล้วเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามเสิ่นชิงจู่ “นอกจากฉันแล้ว นายเจอสมาชิกคนอื่นบ้างไหม?”เสิ่นชิงจู่ส่ายหัว “ฉันอยู่แต่ในแก๊งเงามรณะตลอด ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ฉันไม่เคยเจอคนอื่นเลยสักคน พวกเขามาที่นี่ด้วยเหรอ?”“ตอนแรกฉันยังไม่ค่อยแน่ใจ แต่หลังจากเห็นนาย ฉันก็แน่ใจได้แล้ว” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “หลังจากที่พวกเราถูกสิ่งลี้ลับผมขาวนั่นทำให้แตกกระจาย พวกเราทั้งหมดน่าจะลอยมาที่นี่ แต่ดูเหมือนจะมีความคลาดเคลื่อนเรื่องเวลา ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นคนสุดท้ายหรือเปล่า ถ้าใช่ สมาชิกคนอื่นๆ ก็น่าจะอยู่ที่ไหนสักแห่งในประเทศนี้เหมือนกับนาย”เสิ่นชิงจู่คิดสักครู่ “งั้นเราต้องรีบหาทางตามหาพวกเขา นายมีความคิดอะไรไหม?”“ในเมื่อนายควบคุมแก๊งเงามรณะอยู่ เราก็สามารถเริ่มจากตรงนี้ได้ ใช้อิทธิพลของแก๊งเงามรณะในแถบคันไซเพื่อค้นหาร่องรอยของพวกเขา”“นายพูดมีเหตุผล แต่มีปัญหาอยู่อย่าง” เสิ่นชิงจู่พูดอย่างจริงจัง “ฉันไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น แล้วจะสั่งการพวกเขายังไงล่ะ?”รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของหลินชีเยี่ย“ฉันจะสอนนายเอง”
