งบนโซฟา ดื่มเหล้าและพูดคุยกันเนื่องจากอามามิยะ ฮารูกิไม่สามารถสื่อสารได้ หลินชีเยี่ยจึงเสนอให้ใช้ภาษาญี่ปุ่นในการสนทนา แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือเสิ่นชิงจู่ก็ไม่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้เช่นกัน……เขาจึงจำเป็นต้องทำหน้าที่เป็นล่ามอย่างช่วยไม่ได้“นายไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น แล้วเป็นบอสใหญ่ของแก๊งเงามรณะได้ยังไง?” หลินชีเยี่ยถามเสิ่นชิงจู่อย่างประหลาดใจเสิ่นชิงจู่งุนงง “แก๊งเงามรณะคืออะไร?”หลินชีเยี่ยเงียบชั่วครู่ “ก็องค์กรที่นายอยู่นี่ไง”“อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน”เสิ่นชิงจู่เล่าประสบการณ์ของตัวเองในปีที่ผ่านมาให้หลินชีเยี่ยฟังอย่างคร่าวๆ หลังจากฟังจบ หลินชีเยี่ยก็มีสีหน้าเหมือนเห็นผีเรื่องราวแบบนี้ แม้แต่นิยายก็ไม่กล้าเขียน!หลินชีเยี่ยฟังคำอธิบายของเสิ่นชิงจู่จบ แต่อามามิยะ ฮารูกิยังคงมีสีหน้างุนงง เขาถามหลินชีเยี่ย “แล้วเพื่อนของคุณคนนี้กลายเป็นบอสใหญ่ของแก๊งเงามรณะได้ยังไงกันล่ะ ในเมื่อไม่รู้ภาษา?”หลินชีเยี่ยไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เขาก็พูดอย่างจริงจัง “นี่เป็นวิธีพิเศษของพวกเราชาวต้าเซี่ย”อามามิยะ ฮารูกิชะงัก ครุ่นคิดอย่างหนักต้าเซี่ย……คือสถานที่ที่พวกผู้บุกรุกมาจากสินะ……มันเป็นประเทศแบบไหนกันนะ ถึงได้มีแนวคิดที่ก้าวหน้าแบบพวกผู้บุกรุก และมีพลังที่สามารถเปลี่ยนความเน่าเปื่อยให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ได้?เขาเกิดความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ
