ทิศตะวันออกเริ่มสว่างขึ้นในยามรุ่งอรุณ หลินชีเยี่ยที่เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจตรวจค้นประจำวันมาถึงหน้าประตูต้นไม้ราตรีคลับตรงเวลา ส่วนอามามิยะ ฮารูกิก็รออยู่ที่นั่นมานานแล้วทั้งสองแสร้งทำเป็นเพิ่งดื่มเหล้าเสร็จแล้วกลับมา ต่างเดินขึ้นบันได เลือกห้องส่วนตัวที่ไม่มีคนและนั่งลง แล้วล็อคประตู“ผมพบปัญหาบางอย่าง” อามามิยะ ฮารูกินั่งลงบนโซฟาตรงข้ามหลินชีเยี่ย“อะไรเหรอ?”“วันนี้ตอนที่ผมกำลังค้นหาอาณาเขตของแก๊งโอนิบิทางตะวันตก ผมพบผู้ต้องสงสัยหลายคน พวกเขาวนเวียนอยู่นอกธุรกิจของแก๊งโอนิบิ ดูลับๆ ล่อๆ เหมือนกำลังสอดแนมข้อมูล” อามามิยะ ฮารูกิพูดอย่างจริงจัง “และผมพบว่าแก๊งโอนิบิถูกทำลายไปหมดแล้ว ข้างในกลายเป็นที่กบดานของตระกูลซามุกาวะไปแล้ว”“ยังมีคนแอบสืบการวางกำลังของตระกูลซามุกาวะอยู่อีกเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างประหลาดใจ“น่าจะใช่ อีกทั้งฝ่ายนั้นมีการจัดตั้งและมีระเบียบวินัย แบ่งงานกันชัดเจนมาก ไม่เหมือนพวกแก๊งเล็กๆ ที่จะทำได้”‘ไม่ใช่แก๊งเล็กๆ’“หรือจะเป็นแก๊งเงามรณะ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย“คันไซเป็นถิ่นของแก๊งเงามรณะอยู่แล้ว ตระกูลซามุกาวะยื่นมือเข้ามาที่นี่ และทำอย่างโอหังด้วย แก๊งเงามรณะคงไม่ยอมทนอยู่เฉยๆ ถ้าบอกว่าเป็นคนของแก๊งเงามรณะที่แอบสืบการวางกำลังของตระกูลซามุกาวะ เตรียมจะลงมือกับพวกเขา ก็เป็นไปได้มาก”หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ถ้าเป็นแก๊งเงามรณะที่จะลงมือกับตระกูลซามุกาวะ สำหรับ
