“อาซาบะ เธออายุเท่าไหร่แล้ว? ทำไมถึงหน้าตาดีขนาดนี้~”“อาซาบะ มาดื่มอีกแก้วด้วยกันเถอะ!”“อ๊ะ อาซาบะ ได้ยินว่าเธอเก่งเรื่องการแก้ปัญหาทางจิตใจ ช่วงนี้ฉันก็มีปัญหาด้านนี้เหมือนกัน……”“มา! ดื่ม! เปิดแชมเปญให้อาซาบะของพวกเราอีกสองขวด!!”ชั้นสองของ ต้นไม้ราตรีคลับ ภายใต้แสงสีม่วงน้ำเงิน กลิ่นแอลกอฮอล์อบอวลไปทั่ว หลินชีเยี่ย อามามิยะ ฮารูกิและคินถูกล้อมรอบด้วยลูกค้า ข้างๆ ยังมีลูกค้าอีกมากมายถือบัตรคิวรออย่างทรมานแต่เดิมพวกโฮสต์ไม่มีระบบบัตรคิว พวกเธอรู้ว่าคืนนี้อาจไม่ได้รับบริการจากอาซาบะหรืออามามิยะ แต่แค่ได้เห็นพวกเขาทั้งสองอีกครั้ง การรอคอยคืนนี้ก็คุ้มค่าแล้วอย่างมากก็แค่พรุ่งนี้มาแต่เช้า ทุ่มเงินมากขึ้น พวกเธอก็เต็มใจในห้องรับรอง หลินชีเยี่ยถือแก้วเหล้า มองลูกค้าที่เมาหลับไปทั่วห้องอย่างสงบ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเปิดประตู“กลุ่มต่อไป” เขาพูดเสียงเรียบน้ำเสียงไม่เหมือนโฮสต์ที่เพิ่งดื่มเหล้าหลายขวด แต่เหมือนศัลยแพทย์ที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จ พร้อมจะเริ่ม ‘การบำบัดจิตใจ’ รอบต่อไปหลินชีเยี่ยไม่มีเวลาไปปลุกลูกค้าทีละคน คิวของเขาแน่นมาก เขาก้าวเข้าไปในห้องข้างๆ ทันที ทันใดนั้นก็มีเสียงโห่ร้องของผู้หญิงดังขึ้นมา……ประมาณตีสี่ ต้นไม้ราตรีคลับก็ปิดทำการหมออาซาบะที่ทำงานหนักมาทั้งคืน เปลี่ยนเป็นชุดที่สะดวกต่อการเคลื่อนไหว ก่อนจะอ้างว่าออกไปดื่มกับอามามิยะ ฮารูกิ แล้วออกจากร้านไป รีบแยกย้ายกันไปสืบหาตำแหน่งของ
