ฝ่ายเย่ชิงอวี๋ที่เห็นบุรุษชุดดำยอมละทิ้งการสังหารและถอยจากไปเอง ก็อดมิได้ที่จะแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
บุรุษชุดดำมองเห็นคนคุมกระบี่บินมาจากระยะไกลได้ แต่เย่ชิงอวี๋หันหลังให้ทิศทางนั้น อีกทั้งมุมมองของนางย่อมไม่อาจมองเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังได้
จนกระทั่งนางหันกลับไป จึงได้เห็นร่างอันคุ้นตาผู้หนึ่งร่อนลงมาจากฟากฟ้า
ที่สำคัญที่สุดคือ ร่างนั้นเหยียบอยู่บนกระบี่บินความเร็วรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด
วิชาคุมกระบี่เหินเวหา!!!
วิชาเหินเวหาด้วยกระบี่ของสำนักซูซาน มิใช่มีไว้เพียงเพื่อบินไปมาให้ดูสง่างามเท่านั้น
จุดที่น่าครั่นคร้ามที่สุดของวิชานี้คือ ความเร็ว
มันรวดเร็วปานสายฟ้าแลบของจริง!
“ศิษย์พี่เมิ่ง ท่าน... ท่าน...” เย่ชิงอวี๋จ้องมองเมิ่งฝานที่ร่อนลงสู่พื้นด้วยอาการตกตะลึงจนพูดจาติดขัด
ในฐานะศิษย์ซูซาน นางย่อมรู้ซึ้งถึงความยากลำบากในการฝึกวิชาคุมกระบี่บิน
ศิษย์ระดับหนิงตานบางคน ยังมิอาจทำวิชาคุมกระบี่เหินเวหาได้เลย!
ทว่าเจ้าเด็กเมิ่งฝานผู้นี้ มีตบะเพียงระดับเทียนหยวนขั้นที่สอง กลับสามารถคุมกระบี่บินได้?
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
