าซาบะ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ช่วงนี้พี่สาวรู้สึกแย่มากเลย……”“ก่อนหน้านี้ฉันคบกับแฟนคนหนึ่ง พวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก แต่ต่อมาเขากลับนอกใจฉัน ไปคบกับผู้หญิงที่แก่กว่าเขาแปดปี ที่สำคัญคือ ผู้หญิงคนนั้นมีสามีและครอบครัวอยู่แล้ว……”“ต่อมาฉันก็จับได้ว่าพวกเขามีอะไรกัน ฉันจึงขอเลิก แต่ใจฉันเจ็บปวดมากนะ”“ช่วงนี้ ฉันมักจะฝันว่าเขากลับมาหาฉัน ขอฉันคืนดีบ่อยๆ ฉันทะเลาะกับเขาในฝันตลอด……”“ฉันรู้ว่าตัวเองยังรักเขาอยู่……”“แต่ฉันไม่สามารถให้อภัยในสิ่งที่เขาทำกับฉันได้! ทุกครั้งที่นึกถึงเขา ฉันรู้สึกแน่นหน้าอก ใจสั่น ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่เรามีความสุขด้วยกัน และช่วงเวลาที่เจ็บปวดตอนที่เราเลิกกัน…”“ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบดขยี้ ช่วงนี้ทำอะไรก็ไม่มีแรงจูงใจ จนกระทั่งฉันได้พบคุณ……”คุณหนูสึเนตะดื่มไปพลางระบายความทุกข์ใจที่เธอเจอช่วงนี้ให้หลินชีเยี่ยฟัง ดวงตาของเธอเริ่มแดงก่ำหลินชีเยี่ยถือแก้วเหล้า ฟังอย่างตั้งใจ เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า“คุณหนูสึเนตะใช่ไหมครับ?”“เรียกฉันว่าพี่สึเนตะก็ได้”“อืม……คืออย่างนี้นะครับ” เขามองตาคุณหนูสึเนตะ พูดอย่างจริงจัง “จากอาการที่คุณเล่ามาทั้งหมดนี้ ผมขอวิเคราะห์อย่างคร่าวๆ นะครับ คุณเคยคิดไหมว่าตัวเองอาจจะป่วยเป็นโรคทางจิตบางอย่าง?”คุณหนูสึเนตะ “……???”สองชั่วโมงต่อมา หลินชีเยี่ยได้วิเคราะห์อาการป่วยของคุณหนูสึเนตะจากมุมมองทางวิชาชีพ และให้คำแนะนำที่ตรงประเด็นและมีประส
