สีหน้าของอามามิยะ ฮารูกิพลันแข็งค้าง “ไม่ใช่……ผมมีธุระอื่นอยู่แล้ว แต่มันล้มเหลวกลางคัน เลยมาเป็นโฮสต์……ไม่สิ ผมเป็นเพราะไม่มีเงิน เลยต้อง……”พูดไปพูดมา อามามิยะ ฮารูกิเกือบจะพูดวกวนไปมา เขามองหลินชีเยี่ยด้วยสีหน้าประหลาด แล้วถามว่า“แล้วคุณล่ะ? คุณเป็นผู้บุกรุก ทำไมถึงมาเป็นโฮสต์ด้วยล่ะ?”“เหมือนคุณนั่นแหละ ต้องหาเงิน” หลินชีเยี่ยหยุดชั่วครู่ “แล้วก็หลบหนีการไล่ล่าของใครบางคน”“ใคร?”“ตระกูลซามุกาวะ”เมื่อได้ยินคำนี้ อามามิยะ ฮารูกิขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตระกูลซามุกาวะไล่ล่าคุณ? คุณ……เดี๋ยวก่อน สะพานยามาซากิที่ซามุกาวะ สึคาสะตัดเมื่อวาน เป็นเพราะคุณหรอ?”“ก็ประมาณนั้น ดาบที่ฟาดลงมาจากฟ้าตอนนั้น ก็เพื่อฆ่าผมนั่นแหละ”อามามิยะ ฮารูกิจ้องมองหลินชีเยี่ย ในใจรู้สึกเหมือนฝันขึ้นมาเขามาเป็นโฮสต์ที่นี่ ตั้งใจจะใช้เครือข่ายข่าวกรองเพื่อสืบว่าเมื่อวานที่สะพานยามาซากิเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่เขาไม่คิดว่า พอมาถึงก็จะได้เจอตัวการเลย“ทำไมซามุกาวะ สึคาสะถึงอยากฆ่าคุณ?”“เรื่องนี้มันค่อนข้างซับซ้อน……”หลินชีเยี่ยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้อามามิยะ ฮารูกิฟัง รวมถึงเรื่องของยูรินะด้วย หลังจากเล่าจบ สายตาที่อามามิยะ ฮารูกิมองเขาก็เปลี่ยนไป“ลูกสาวของยูริ โคกูเท็ตสึอยู่ข้างๆ คุณมาตลอดเลยเหรอ?” ดวงตาของอามามิยะ ฮารูกิเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “งั้นเธอเคยอยู่ที่โยโกฮาม่าจริงๆ สินะ?”“ใช่ มีอะไรเหรอ?”“……ไม่มีอะไร”ดูเหมือนคำทำนา
