ต่างบานใหญ่ มองลงมายังเมืองแห่งนี้ แล้วค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้หมุนตรงกลาง รับบุหรี่มวนหนึ่งจากลูกน้องแล้วจุด มองดูอาซากุระ เคนและเหล่าผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มยามาโมโตะที่อยู่ตรงหน้าอย่างสงบ“บอสใหญ่ ผมได้ส่งคนไปสืบหาการวางกำลังคนของตระกูลซามุกาวะในเขตโอซาก้าแล้ว คงจะได้ผลภายในห้าวัน พอทราบสถานการณ์แล้ว ผมจะรีบนำผลมาเสนอท่านทันที โปรดตัดสินใจด้วยครับ”เสิ่นชิงจู่นั่งอยู่ที่นั่น คาบบุหรี่ที่กำลังลุกไหม้ จ้องมองอาซากุระ เคนนิ่งๆ โดยไม่พูดอะไรอาซากุระ เคนรู้สึกถึงสายตาคมกริบของอีกฝ่าย จึงรู้สึกกระอักกระอ่วน เขาลังเลอยู่นาน ก่อนจะลองเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง“ท่านคิดว่าห้าวันนานเกินไปหรือครับ? งั้น… สามวัน ภายในสามวันผมจะต้องส่งผลมาให้ท่านแน่นอน!”เสิ่นชิงจู่ยังคงจ้องมองโดยไม่พูดอะไรหน้าผากของอาซากุระ เคนเริ่มมีเหงื่อซึมออกมา ภายใต้แรงกดดันจากเสิ่นชิงจู่ เขาเหมือนแบกภูเขาทั้งลูกไว้บนบ่า รู้สึกหนักอึ้งเหลือเกิน“สองวัน! ภายในสองวัน! ผมจะต้องสืบแผนการของพวกเขาให้ได้!” อาซากุระ เคนกัดฟัน ตัดเวลาลงมาจนสุดสองวันนี้ ต่อให้คนทั้งกลุ่มยามาโมโตะไม่นอน ก็ต้องสืบหาความลับของตระกูลซามุกาวะให้ได้!เสิ่นชิงจู่เห็นท่าทางเหมือนจะล้มลงของอาซากุระ เคน ก็รู้ว่าถึงเวลาแล้ว หากแสร้งต่อไปอาจจะมีข้อผิดพลาด จึงค่อยๆ หลับตาลงแล้วพยักหน้าเบาๆอาซากุระ เคนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก หลังของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นนี่คือแรงกดดั
