ยวซูเกะพูดอย่างตื่นเต้นเป็นครั้งคราว และหลินชีเยี่ยรู้สึกคุ้นเคยกับคำพูดส่วนใหญ่……“นายเป็นอัจฉริยะในวงการโฮสต์ที่หาได้ยากในรอบสิบปี……ถ้านายจากไป นี่จะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ที่สุดของวงการโฮสต์ในรอบสิบปี……นายเกิดมาเพื่อเป็นโฮสต์……”หลินชีเยี่ยถือชาสองถ้วยยืนอยู่หน้าห้อง ก่อนจะกลอกตาอย่างเงียบงันที่แท้… เขาก็พูดแบบนี้กับทุกคนงั้นเหรอ?ชิ! ผู้ชายหลายใจ!หลินชีเยี่ยผลักประตูเดินเข้าไป วางชาสองถ้วยตรงหน้าคนทั้งสอง อามามิยะ ฮารูกิเหลือบมองลุงเคียวซูเกะที่กำลังพูดจนน้ำลายกระเด็น แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ยที่มีสีหน้าเศร้าสร้อย มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อยครู่ต่อมา ลุงเคียวซูเกะก็ตกลงเรื่องค่าตอบแทนของอามามิยะ ฮารูกิ ซึ่งเหมือนกับของหลินชีเยี่ยเกือบทุกอย่างและจ่ายเป็นรายวันเช่นกัน“มานี่ อาซาบะ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก” ลุงเคียวซูเกะเดินไปหาหลินชีเยี่ย มือข้างหนึ่งโอบไหล่อย่างเป็นกันเอง อีกมือหนึ่งโอบไหล่อามามิยะ ฮารูกิ ประกบไหล่ของทั้งสองคนเข้าด้วยกัน แล้วพูดอย่างร่าเริง“นี่คืออามามิยะ โชตะ เพื่อนร่วมงานใหม่ของเรา ต่อไปนี้ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้ว ต้องช่วยเหลือกันนะ!”อามามิยะ โชตะ?หลินชีเยี่ยแปลกใจชั่วครู่ แต่ก็ตั้งสติได้ อามามิยะ ฮารูกิคงปิดบังชื่อจริงของตัวเอง เพราะตอนนี้อีกฝ่ายมีสถานะเป็นอาชญากรระดับปีศาจร้าย……“อามามิยะ นี่คืออาซาบะ ชิจิยะ เป็นรุ่นพี่ที่มาก่อนนายหนึ่งวัน ฉันไม่เคยคิดเลยว่าภายในเว
