่คาง ทั้งหล่อเหลาและแฝงไว้ด้วยบารมีอันเกรียงไกร ดวงตาคู่นั้นเย็นชาราวกับดาบคาตะนะที่แผ่รัศมีอันคมกริบเด็กหนุ่มคนนี้……ลุงเคียวซูเกะอ้าปากค้าง“สวัสดีครับ ผมมาสมัครงานเป็นโฮสต์” อามามิยะ ฮารูกิมองลุงเคียวซูเกะพลางพูดอย่างจริงจังสิ้นเสียง เขาก็เหลือบมองไปด้านข้าง เมื่อครู่เขาเห็นเงาร่างหนึ่งอยู่ด้านหลังลุงเคียวซูเกะแล้ว คิดว่าเป็นพนักงานในร้าน แต่พอเห็นใบหน้าชัดๆ ร่างกายกลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อหลินชีเยี่ยที่สวมเสื้อเชิ้ตสีแดงฉูดฉาดกับเสื้อคลุมปักเลื่อม ก็ตกตะลึงเช่นกันเมื่อเห็นอามามิยะ ฮารูกิที่ยืนงงอยู่กับที่แม้อามามิยะ ฮารูกิจะปลอมตัวเพื่อปิดบังตัวตน แต่ก็ไม่อาจหลอกพลังจิตของหลินชีเยี่ยได้ ตั้งแต่แรกเห็นเขาก็จำได้ทันทีทั้งสองสบตากัน บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง“ได้เลยๆ เข้ามาก่อน เราค่อยๆ คุยกันข้างใน!”ลุงเคียวซูเกะได้ยินว่าหนุ่มหล่อคนนี้มาสมัครเป็นโฮสต์ ก็ยิ้มกว้างราวกับดอกไม้บาน เขาจับมืออามามิยะ ฮารูกิราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ แล้วพาขึ้นไปชั้นสองอย่างกระตือรือร้น“อาซาบะ ไปรินน้ำให้เขาหน่อย” ลุงเคียวซูเกะพูดกับหลินชีเยี่ยที่ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่“อะไรนะ? อ๋อ… ได้ครับ” หลินชีเยี่ยรู้สึกตัว จึงตอบรับเสียงเบาเขาไปรินชาให้อามามิยะ ฮารูกิกับลุงเคียวซูเกะ ส่วนคนทั้งสองก็เข้าไปในห้องรับรอง ดูเหมือนจะคุยเรื่องเงื่อนไขการจ้างงาน ได้ยินเสียงลุงเคี
