ั้งสองเข้าสู่ร่างของเด็กหนุ่ม ร่างกายของเขาไม่มีจุดยึดเกาะใดๆ ในน้ำ จึงถูกคมดาบนี้ฟันลงสู่ก้นแม่น้ำอย่างรวดเร็ว!มู่มู่ที่เกาะบนหลังหลินชีเยี่ยดูเหมือนจะอยากช่วยเหลือ ทว่าภายในน้ำ อาวุธร้อนส่วนใหญ่ของมันไม่สามารถใช้งานได้ตามปกติ จึงได้แต่จ้องตาเขม็งด้วยความกังวลหลินชีเยี่ยต้านทานคมดาบขนาดมหึมาเอาไว้ ร่างกายร่วงลงสู่ก้นแม่น้ำอย่างรวดเร็ว ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวบนคมดาบนี้ หากไม่ใช้ผนึกต้องห้าม หลินชีเยี่ยคงยากที่จะต้านทานได้ด้วยสมรรถภาพร่างกายของตนเอง เขาตัดสินใจอย่างฉับไวในใจดวงตาเปล่งประกายเวทมนตร์ออกมามู่มู่ที่อยู่ด้านหลังเขาถูกอัญเชิญกลับไปยังโลกเดิม ในขณะเดียวกัน รัตติกาลปกคลุมร่างของหลินชีเยี่ย ในพริบตาเขาก็หายวับไปจากที่เดิม[แสงรำไรห้วงทมิฬ]……ไนต์คลับโอนิบิภายในห้องวีไอพีหรูหรา ซามุกาวะ สึคาสะค่อยๆ ดึงใบมีดสีดำในมือออกจากแผนที่บนแผนที่โอซาก้าที่ปูอยู่บนพื้น มีรอยดาบน่าสยดสยองทะลุผ่านพื้นผิวแผนที่บริเวณสะพานยามาซากิ แม้แต่โต๊ะกระจกใต้แผนที่ก็ถูกแทงจนแตกละเอียดซามุกาวะ สึคาสะเก็บใบมีดสีดำเข้าฝักอย่างไร้อารมณ์ หยิบแชมเปญข้างๆ แล้วนั่งลงบนโซฟาอีกครั้งคุณไอยืนอยู่ข้างๆ มองสะพานยามาซากิที่ถูกแทงทะลุบนแผนที่ แล้วถามอย่างระมัดระวัง“นายน้อยครับ เจ้าของดาบคนนั้นตายแล้วหรือครับ?”“น่าจะยังนะ” ซามุกาวะ สึคาสะตอบอย่างไม่แยแส “เจ้าของดาบไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น นี่เป็นเพียงคำเตือนจากฉัน……”คุณไอพ
