ยักหน้า “ผมจะส่งคนไปค้นหาร่องรอยของเขาแถวแม่น้ำโยโดะ และติดตามทายาทตระกูลยูริไปพร้อมกันทันทีที่พบร่องรอยของพวกเขา ผมจะแจ้งให้คุณทราบทันที”ซามุกาวะ สึคาสะนั่งอยู่บนโซฟา พยักหน้าให้คุณอิ แล้วอีกฝ่ายก็ออกจากห้องไป……ณ ที่แห่งหนึ่งในโอซาก้าภายในลานบ้านสไตล์ญี่ปุ่นโบราณขนาดใหญ่ มีร่างหนึ่งสวมชุดกิโมโนลายสีดำนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างโต๊ะเตี้ยอย่างสงบเขาเป็นชายวัยกลางคน ผมขาวแซมสองข้าง อายุราวห้าสิบปี มีแผลเป็นที่น่ากลัวบริเวณขมับ แม้เขาจะหลับตาใบหน้าสงบนิ่ง แต่แววตายังคงแผ่รัศมีอำนาจออกมา เป็นตัวอย่างที่แท้จริงของคำว่า ‘น่าเกรงขามโดยไม่ต้องโกรธ’ตรงข้ามกับเขา หญิงสาวสวยในชุดกิโมโนสดใสกำลังคุกเข่าชงชาอย่างระมัดระวังกลิ่นหอมของชาญี่ปุ่นอบอวลไปทั่วลานบ้าน ครู่หนึ่งผ่านไป ถ้วยชาใสก็ถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขาเบาๆ จากนั้นหญิงสาวก็คุกเข่านิ่ง ไม่ขยับเขยื้อนราวกับรูปปั้นชายผมขาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นเขาชื่ออาซากุระ เคน เป็นหัวหน้ากลุ่มยามาโมโตะ ภายใต้แก๊งเงามรณะแตกต่างจากสองแก๊งยากูซ่าใหญ่ในคันโต แก๊งเงามรณะก่อตั้งจากการรวมตัวของแก๊งอาชญากรหลายกลุ่ม โดยมีหัวหน้าใหญ่เป็นผู้นำสูงสุด ภายใต้บัญชามีกลุ่มยากูซ่าขนาดใหญ่สิบกว่าแก๊ง และยามาโมโตะก็เป็นหนึ่งในนั้นอาซากุระ เคนเป็นหัวหน้ากลุ่มยามาโมโตะ และเป็นหนึ่งในแกนนำของแก๊งเงามรณะ ในวงการเรียกว่าเป็นผู้ช่วยรองหัวหน้า มีบทบาทเทียบเท่าหัวหน้าสาขาโอซาก้าของแก๊งเงามรณะในโอซา
