อีก ถ้าเป็นแค่ฉันคนเดียวก็ไม่กลัวหรอก แต่คุณย่าสึรุแก่แล้ว ถ้าท่านโดนลากเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย……ฉันคงทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก แต่ฉันรู้ว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ สักวันพวกนั้นก็ต้องตามหาฉันเจอ ฉันไม่อยากให้คุณย่าสึรุลำบาก เลยเอาเงินเก็บทั้งหมดไปจองบ้านพักคนชราให้คุณย่า พอให้ท่านอยู่ได้หลายปี เหลือไว้แค่สองหมื่นเยนสำหรับฉุกเฉิน ถ้าฉันตาย พวกอันธพาลก็จะเลิกตามหาฉัน คุณย่าสึรุก็จะปลอดภัย”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “ดังนั้น ที่เธอโทรหาตำรวจก่อนฆ่าตัวตาย จริงๆ แล้วเธอตั้งใจให้พวกเขามาเก็บศพพร้อมกับแพร่ข่าวการตายของเธอ เพื่อให้พวกอันธพาลรู้และเลิกตาม ขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้คุณย่าสึรุเจอศพเธอแล้วถูกพวกอันธพาลจับได้?”“ใช่ค่ะ”หลินชีเยี่ยหันมามองเด็กที่อายุแค่สิบสองถึงสิบสามปีคนนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงวิธีการแบบนี้……เด็กคนหนึ่งจะคิดออกได้จริงๆ เหรอ?“เด็กอย่างเธอ ถ้าตายไปคงน่าเสียดายแย่” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า“บางทีท่านไดโกกูเต็นอาจจะคิดแบบนั้นก็ได้นะคะ? ถึงได้ส่งคุณมาช่วยฉัน” ยูรินะยิ้มสดใส“ฉันไม่เชื่อเรื่องเทพเจ้าอะไรหรอก” หลินชีเยี่ยพูด “ฉันเชื่อแค่ดาบของฉันเท่านั้น”“พูดแบบนี้ในที่นี่ ระวังจะโดนจับนะคะ?”“พวกเขาจับฉันไม่ได้หรอก”ยูรินะเงยหน้าขึ้นมองตาของอีกฝ่าย“มีอะไรเหรอ?”“พี่ชาย ความจริงแล้วคุณไม่ใช่คนที่นี่ใช่ไหม?”หลินชีเยี่ยประหลาดใจเล็กน้อย “ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ?”“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนลอยมาจาก
