ทะเล และวิธีคิดของคุณก็แตกต่างจากพวกเรา ฉันรู้สึกว่า… คุณมาจากโลกอื่น” ยูรินะเสริม “และลูกน้องของคุณก็ดูไม่ใช่คนปกตินะ!”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว “อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ แล้วเธอจะแจ้งตำรวจไหม? บางทีอาจได้เงินรางวัลก้อนโตนะ”“คุณเป็นทูตที่ท่านไดโกกูเต็นส่งมาช่วยฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจได้ยังไงกัน?” ยูรินะพูดอย่างจริงจัง “และฉันรู้สึกได้ว่าคุณเป็นคนดี จะไม่ทำร้ายฉันแน่นอน”หลินชีเยี่ยยิ้มอย่างจนใจ “กลับไปนอนเถอะ พรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทางไปโอซาก้ากัน”……เช้าวันรุ่งขึ้น ยูรินะส่งคุณย่าสึรุขึ้นรถไปบ้านพักคนชราก่อนหน้านี้ยูรินะใช้เงินเก็บทั้งหมดจองแพ็คเกจบ้านพักคนชราให้คุณย่าเป็นเวลาห้าปี แต่ตอนนี้วิกฤตคลี่คลายแล้ว เมื่อเธอกลับมาจากโอซาก้า ก็สามารถขอคืนเงินได้ เพียงแค่จ่ายค่าดูแลไม่กี่วันก็พอเมื่อเธอกลับมารับคุณย่าและขอคืนเงิน รวมกับเงินที่หลินชีเยี่ยให้ ก็จะเพียงพอที่จะมีที่พักในชานเมืองเล็กๆ อีกแห่ง ตอนนั้นทุกอย่างก็จะเริ่มต้นใหม่ได้ยูรินะวางแผนทุกอย่างไว้ในใจเรียบร้อยแล้วหลังจากจัดการเรื่องคุณย่าเสร็จ เธอก็ขึ้นรถไฟชินคันเซ็นไปโอซาก้ากับหลินชีเยี่ยข้อดีของชินคันเซ็นคือไม่ต้องแสดงบัตรประจำตัว แค่ซื้อตั๋วก็ขึ้นได้เลย แม้แต่หลินชีเยี่ยก็สามารถนั่งชินคันเซ็นไปโอซาก้าได้อย่างสบายๆ เพราะการขี่หงเหยียนไปตลอดทางคงจะเหนื่อยมากนักยูรินะนั่งริมหน้าต่าง มองทิวทัศน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วด้วยความสนใจ นี่เป็นครั้
