เย้ายวนใจ ทำให้โลหิตสูบฉีดผมยาวสีดำดั่งน้ำตกทิ้งตัวลงบนแผ่นหลัง เธอเอามือปิดปากหาวเบาๆ หางจิ้งจอกทั้งเก้าฟูฟ่องด้านหลังกำลังสะบัดไปมา“ปี… ปีศาจร้าย! อย่าพยายามใช้วิธีต่ำทรามแบบนี้มาบั่นทอนความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะของฉัน! ฉันจะไม่ยอมแพ้หรอก!” ชายหนุ่มเห็นภาพตรงหน้าที่ชวนให้ใจเต้นรัว กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพูดติดขัดเธอมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ลุกขึ้นยืนอย่างไม่ใส่ใจ หยิบเสื้อคลุมสีแดงบางเบาจากราวแขวนมาคลุมร่าง ปิดบังสรีระบางส่วน แล้วนั่งลงบนเบาะตรงข้ามชายหนุ่มอย่างเฉื่อยชาเธอหยิบกล้องยาสูบจากโต๊ะ เคาะลงบนเสื่อทาทามิ ก่อนจะคาบไว้ที่ริมฝีปาก เส้นผมสีดำไหลลงบนเสื้อคลุมสีแดง ดวงตาสีทองวาววับมองชายหนุ่ม พูดอย่างเฉยเมย“เอาล่ะ นายท่านของข้า โฮชิมิ โชตะ เจ้าพร้อมที่จะเริ่มเกมวันนี้แล้วหรือไม่?”“พร้อมแล้ว วันนี้ฉันต้องชนะให้ได้!” โฮชิมิ โชตะพยักหน้าอย่างจริงจัง “กติกาเดิม ถ้าฉันแพ้ ฉันจะยอมรับบทลงโทษที่เธอต้องการ ถ้าฉันชนะ เธอต้องบอกการทำนายอนาคตที่มีความแม่นยำ 50% หนึ่งอย่าง! บอกมาสิ วันนี้เราจะเล่นเกมอะไร?”ริมฝีปากของจิ้งจอกสาวยกขึ้นเล็กน้อย “เกมของวันนี้คือ……เป่ายิ้งฉุบ”“สามเกมสองชนะ?”“สามเกมสองชนะ”“มาเลย! ฉันพร้อมแล้ว!”โฮชิมิ โชตะลุกขึ้นยืน เอามือไพล่หลัง แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับว่าเขากำลังจะไปออกรบ ไม่ใช่เล่นเป่ายิ้งฉุบ“ค้อน กรรไกร… กระดาษ!”จิ้งจอกสา
