ย กลับเปลี่ยนเรื่องถามว่า“เล่าเรื่องของเธอบ้างสิ คุณไปพัวพันกับคนพวกนี้ได้ยังไง?”ยูรินะเม้มริมฝีปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง“พวกเขาจับเธอเพื่อให้เธอชดใช้หนี้แทนพ่อของเธองั้นเหรอ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย มองสำรวจยูรินะ ดูเหมือนจะสงสัย “แต่เธอก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ยังไม่ถึงวัยทำงาน และไม่มีทรัพย์สินอะไร ทำไมพวกเขาถึงดื้อดึงตามหาเธอถึงขนาดนี้ล่ะ? พวกเขาน่าจะรู้นะว่าเธอไม่มีเงิน ใช่ไหม?”“พวกเขาดูเหมือนจะคิดว่า พ่อแม่ของฉันทิ้งของมีค่าอะไรไว้ให้ฉัน พวกเขาคอยบอกให้ฉันหามันมาใช้หนี้” ยูรินะพูดอย่างโกรธเคือง “แต่ไม่มีอะไรเลยนะคะ นอกจากบ้านหลังนั้น พวกเขาไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้ฉันอีกเลย และบ้านหลังนั้นพวกอันธพาลนั่นก็ค้นจนทั่วแล้ว แต่ก็ยังไม่พบอะไร”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด
