จะหยุดลงที่ร่างของยูรินะที่นอนอยู่บนพื้น เมื่อเห็นมีดในมือของโซระทาโร่ที่อยู่ข้าง ดวงตาของเขาวาบขึ้นด้วยแววอำมหิต“เฮ้! ไอ้บ้านี่แกเป็นใครวะ?!” อันธพาลผมทองคนหนึ่งเดินเข้ามา ตะโกนด้วยสำเนียงแบบมาตรฐาน “สองคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกหายไปไหน? ทำไมไม่มีเสียงอะไรเลย?”หลินชีเยี่ยมองเขาแวบหนึ่ง ไม่มีท่าทีจะพูดคุยด้วยแต่อย่างใด เพียงแต่เอ่ยเสียงเรียบ“ฆ่าให้หมด ยกเว้นคนบนโซฟา”“ยินดีรับใช้ครับท่าน”เสียงของเฮยถงดังก้องในหูของหลินชีเยี่ย ทันใดนั้น ของเหลวสีดำก็พุ่งออกมาจากเงาของหลินชีเยี่ย กระแทกเข้าใส่ร่างของอันธพาลผมทองคนนั้นทันที ปกคลุมร่างของเขาราวกับคลื่นเขาควบคุมร่างของอันธพาลผมทองได้ในพริบตาที่หน้าผากของเขา ดวงตาสีแดงฉานค่อยๆ เปิดขึ้น เปล่งแสงประหลาดน่าขนลุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้อันธพาลทั้งหมดที่อยู่ในที่นั้นตะลึงงัน พวกเขาไม่เคยเห็นภาพอันน่าพิศวงเช่นนี้มาก่อน จึงลืมที่จะหนีหรือต่อสู้ไปชั่วขณะเมื่อพวกเขาได้สติกลับมา ก็สายเกินแก้เสียแล้วหงเหยียนที่ยืนอยู่ที่ประตูพุ่งเข้าไปในกลุ่มอันธพาลด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า เตะออกไปหนึ่งที พลังอันน่าสะพรึงกลัวก่อให้เกิดลมกรรโชกแรง หักกระดูกของอันธพาลหลายคนในทันที ส่งพวกเขาลอยละล่องราวกับว่าวตกลงพื้นเป็นปุยนุ่นในที่สุดอันธพาลคนอื่นๆ ก็ได้สติ พวกเขาหยิบอาวุธออกมา ฟาดฟันใส่ร่างของหงเหยียนอย่างดุเดือดท่อนเหล็กหักเสียงดังกร๊อบแกร๊บ มีดแตกออก ขวดเห
