นก็ดังมาจากในห้อง“ปล่อยฉันออกไป! ไม่……จับตัวเธอไว้ก่อน!!”กลุ่มอันธพาลไม่กี่คนวิ่งกรูเข้ามาอย่างรวดเร็ว พยายามจะขวางยูรินะไว้ แต่ร่างกายของยูรินะคล่องแคล่วเกินไปอีกทั้งรูปร่างเล็กมาก จึงหลบหลีกการขัดขวางของกลุ่มชายฉกรรจ์ได้อย่างต่อเนื่อง เธอฉวยขวดเหล้าบนพื้นขึ้นมา แล้วเหวี่ยงใส่อันธพาลคนสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้า ขวดแตกกระจาย ทำให้หน้าผากของเขาเป็นรอยแผลลึก เลือดไหลอาบหน้าอันธพาลคนนั้นร้องครวญครางอย่างทรมาน เอามือกุมหน้าผากตัวเองยูรินะวิ่งสุดชีวิตออกจากประตูใหญ่ของโกดัง กำลังจะหนีไป ทันใดนั้นประตูห้องที่ขังอิวาไม ยูซูเกะอยู่ก็ถูกเตะเปิดออกอย่างแรง!อิวาไม ยูซูเกะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเห็นยูรินะกำลังจะหลบหนี ดวงตาของเขาปรากฏแววดุร้าย เขาล้วงปืนลูกโม่ออกมาจากอก หันปากกระบอกปืนที่ดำมืดไปทางยูรินะที่กำลังวิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ แล้วเหนี่ยวไกปืน!ปัง!!ปากกระบอกปืนพ่นไฟวาบออกมา เสียงปืนแหลมดังสะท้อนก้องไปทั่วท้องฟ้า
