้าง แล้วจมดิ่งสู่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าในห้วงจิตของเขา……โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าในทางเดินมืดสลัว หลินชีเยี่ยสวมเสื้อกาวน์สีขาวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน เสียงกรีดร้องและคำรามดังมาจากห้องขังนับไม่ถ้วนที่ปลายทางเดิน ทำให้แก้วหูของเขาปวดแปลบเล็กน้อยวิญญาณของสิ่งลี้ลับกว่าสามร้อยตัวถูกกักขังอยู่ที่นี่“เงียบ” หลินชีเยี่ยเอ่ยเสียงเรียบทันใดนั้น เสียงกรีดร้องของสิ่งลี้ลับทั้งหมดพลันหยุดลง ทั้งบริเวณคุกใต้ดินตกอยู่ในความเงียบสงัด ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาในห้องขังกว่าสามร้อยห้องที่อยู่ลึกเข้าไปในทางเดิน สิ่งลี้ลับทุกตนหันมามองร่างที่เดินมาอย่างสงบ มือสอดกระเป๋าโดยไม่พูดอะไรหลินชีเยี่ยมองไปรอบๆ ห้องขังที่กักขังสิ่งลี้ลับดูเหมือนไร้ที่สิ้นสุด สิ่งลี้ลับหลากหลายรูปแบบยืนอยู่หลังประตูห้องขังอย่างหวาดระแวง ทำให้เขารู้สึกตาลายเยอะมาก……หลินชีเยี่ยถอนหายใจเบาๆจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะจัดการทั้งหมดได้?เขาเดินไปที่ประตูห้องขังแรก มองเข้าไปข้างใน ภายในนั้นเป็นยักษ์สีดำขั้นอนันต์ที่ถือหัวสองหัวที่เปล่งแสงไฟฟ้าเป็นอาวุธ ตอนนี้มันยืนอยู่หลังประตูห้องขัง ยิ้มอย่างดุร้ายมองมาที่เขาด้านหลังของมัน มีป้ายอยู่ในความว่างเปล่า[ผู้กระทำผิด: ยักษ์ดำผู้ขุดวิญญาณทางเลือก: ในฐานะสิ่งมีชีวิตในตำนานที่ถูกคุณฆ่าด้วยมือของตนเอง คุณมีสิทธิ์ตัดสินชะตากรรมวิญญาณของมัน:ทางเลือก 1: ทำลายวิญญาณของมันโดยตรง ทำให้มัน
