าย ดาบศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้าเล่มก็กระจัดกระจายไปในโลกมนุษย์ ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เนื่องจากมันถูกสร้างขึ้นโดยคุนิสึคามิเพื่อการแก้แค้น จึงมีพลังที่แข็งแกร่งเหนือธรรมชาติ ดังนั้นเหล่าเทพบนที่ราบฟ้าสูงจึงถือว่ามันเป็นสิ่งต้องห้าม พวกเขาประกาศแก่ประชาชนว่าดาบทั้งเก้าเล่มนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งหายนะ ผู้ครอบครองจะโชคร้ายอย่างยิ่ง ดังนั้นดาบทั้งเก้าเล่มนี้จึงถูกเรียกว่า ‘เก้าดาบมากาตสึ’ ดาบในมือผมคือดาบมากาตสึเล่มที่สี่ [อาเมะคูซูเระ]”หลินชีเยี่ยจับจ้องที่ดาบคาตะนะสีน้ำเงินเข้มอันงดงามนั้น ดวงตาฉายแววเข้าใจที่มาของพลังไม่ได้มาจากตัวเอง แต่เป็นดาบเล่มนี้ ไม่แปลกใจที่ไม่ถูกสิ่งลี้ลับนั้นค้นพบ……มองอีกมุมหนึ่ง ดาบมากาตสึทั้งเก้านี้นอกจากมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว ยังหลบเลี่ยงการรับรู้ของสิ่งลี้ลับนั้นได้ด้วย?ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สามารถใช้ผนึกต้องห้ามได้ สถานการณ์ของหลินชีเยี่ยอันตรายเกินไป ถ้าเขาได้ดาบมากาตสึสักเล่ม ก็หมายความว่าเขาจะมีวิธีป้องกันตัวเองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งทาง“ดาบแบบนี้มีทั้งหมดเก้าเล่มเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างระแวดระวัง “เล่มอื่นๆ อยู่ที่ไหน?”อามามิยะ ฮารูกิเหลือบมอง ดูเหมือนจะมองทะลุเจตนาของเขา จึงส่ายหัว“ถ้าคุณคิดจะไปแย่งดาบ ผมแนะนำให้เลิกล้มความคิดนี้ซะ คุณรู้ไหมว่าทำไมดาบของคุณถึงถูก [เขตแดนโทไซ]ทำลายได้ แต่ของผมไม่เป็นอะไร?”“ทำไมล่ะ?”“เพราะเก้าดาบมากาตสึล้วนมีวิญญาณดาบ”มือซ้ายของอ
