ลกที่หลินชีเยี่ยไม่รู้สึกถึงพลังใดๆ ถ่ายทอดมาจากมือที่จับด้ามดาบเลยราวกับว่าการฟันทั้งหมดถูกบังคับให้ไหลเข้าไปใน [จั่นไป๋] ไม่มีการรั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย[จั่นไป๋] สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ส่งเสียงแหลมคล้ายนกนับพันร้องประสานเสียง หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ในขณะเดียวกัน นิ้วของผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดคลุมขาวก็ยกขึ้นอีกครั้งหลินชีเยี่ยหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แต่ในวินาถัดมาร่างของผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ก็เคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้งฝ่ามือของอีกฝ่ายราวกับผี แตะเบาๆ บนใบดาบของ [จั่นไป๋] แล้วดีดนิ้วเบาๆตึง!!!เสียงทุ้มหนักดังก้องไปทั่วถนนที่คึกคักราวกับเสียงฟ้าร้อง[จั่นไป๋] ที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงหยุดกะทันหัน ตกอยู่ในความเงียบอันน่าพิศวง จากนั้นรอยแตกละเอียดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็แตกกระจายออกจากกลางใบดาบ!ใบดาบสีขาวดุจหิมะสะท้อนป้ายไฟนีออนริมถนนอย่างชัดเจนราวกับกระจกเงา มันแตกออกจากตรงกลาง ครึ่งใบมีดสั่นไหวส่องประกายวาววับงดงาม ลอยละลิ่วในรัตติกาลอันมืดมิด พุ่งเข้าสู่สัญญาณไฟจราจรไม่ไกลนัก แตกกระจายเป็นประกายไฟสว่างจ้า!หลินชีเยี่ยกำ [จั่นไป๋] ครึ่งท่อนไว้ ม่านตาพลันหดเล็กลงดาบ… หักจุดที่ใบดาบหักคือตำแหน่งที่ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดขาวเพิ่งดีดนิ้วใส่ เขาใช้เพียงสองกระบวนท่าก็สามารถหัก [จั่นไป๋] หนึ่งในสิบสองสมบัติระดับวิกฤตของตระกูลไป๋หลี่ได้เขาทำได้อย่
