างไร?ในชั่วขณะนั้น ความคิดมากมายแล่นผ่านสมองของหลินชีเยี่ย แต่สถานการณ์ไม่อำนวยให้เขาคิดมากไปกว่านี้ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดขาวยกมือขึ้น ปลายนิ้วชี้ไปที่หลินชีเยี่ยแล้วลากเบาๆ วิกฤตถึงความเป็นความตายพลันปกคลุมหัวใจของเด็กหนุ่มเขาไม่จำเป็นต้องสนใจสายตาสิ่งลี้ลับในความว่างเปล่าอีกต่อไป เพราะถ้าเขาไม่ใช้ผนึกต้องห้าม วันนี้เขาจะต้องตายที่นี่อย่างแน่นอนม่านราตรีปกคลุมร่างของเขาในพริบตา ในวินาถัดมา ร่างของเขาก็หายวับไปจากที่เดิม[แสงรำไรห้วงทมิฬ]นี่คือผนึกต้องห้ามที่เกิดจากรากฐานรัตติกาลที่นิกซ์มอบให้เขา ถ้าเปรียบรากฐานรัตติกาลเป็นดินอุดมสมบูรณ์ผนึกต้องห้ามนี้ก็คือผลไม้ลูกแรกที่งอกออกมาจากผืนดินนั้นในวินาทีที่ร่างของหลินชีเยี่ยวูบหายไป ห้างสรรพสินค้าสูงหกชั้นที่อยู่ด้านหลังตำแหน่งเดิมของเขา หน้าต่างทั้งหมดแตกกระจาย ส่วนกลางของวัสดุก่อสร้างถูกตัดขาดออกจากกัน เปราะบางราวกับบ้านที่ทำจากกระดาษร่องรอยอันน่าสะพรึงกลัวตัดผ่านห้างสรรพสินค้าทั้งสองหลัง ตึกขนาดมหึมาร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหวและฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย กระแทกลงบนท้องถนน ทับรถยนต์นับสิบคันให้แบนราบเป็นเศษเหล็กหลินชีเยี่ยยืนอยู่หลังซากปรักหักพังของตึก กำด้าม [จั่นไป๋] ไว้ครึ่งหนึ่ง สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่งจากแรงกดดันของพลังจิตที่แผ่ออกมาจากผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ เขาน่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นอนันต์ระดับสูงสุด บวกกั
