ยี่ย แต่คนตรงหน้า ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดคลุมสีขาวกลับขมวดคิ้วเล็กน้อยเขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งหยดที่สอง หยดที่สาม หยดที่สี่……สายฝนโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้ายามราตรี ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ เพียงไม่กี่วินาทีก็เปลี่ยนจากฝนตกปรอยๆ เป็นฝนตกปานกลาง แล้วก็กลายเป็นฝนตกหนัก!สายฝนที่ตกลงมาชะล้างถนนในเมืองที่คึกคัก ก่อตัวเป็นแอ่งน้ำขังอย่างรวดเร็ว ละอองน้ำแผ่กระจายในอากาศค่อยๆ บดบังทัศนวิสัยของคนทั่วไป เปลี่ยนท้องฟ้ายามค่ำคืนให้กลายเป็นม่านฝนแสงนีออนถูกสายฝนกลืนกิน ราดรดลงบนพื้นถนนยางมะตอยที่น้ำไหลเป็นสาย สะท้อนบนผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวดูราวกับแอ่งแสงสีสันสดใส ชวนให้ตาลายและจิตใจสับสนผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดคลุมสีขาวยืนอยู่กลางสายฝน หบดน้ำไหลลงตามชายเสื้อของเขาลงสู่พื้น โดยไม่ทิ้งรอยเปียกแม้แต่น้อยสีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นหลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้นมองสายฝนที่ตกลงมาอย่างฉับพลันนี้ ดวงตาฉายแววสงสัยฝนนี้……ดูเหมือนจะไม่ปกตินักมีเงาร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านท้องฟ้าหลินชีเยี่ยหันไปมองบนยอดสี่แยกถนนที่คึกคัก จอภาพขนาดใหญ่นั้นเปล่งแสงสีรุ้งท่ามกลางม่านฝนสีดำ ส่องสว่างครึ่งฟากฟ้า เบื้องหน้าจอภาพที่กำลังเลื่อนไป มีร่างหนึ่งกางร่มกระดาษ ยืนนิ่งท่ามกลางสายฝน
