างวัล หัวใจของเขาสั่นไหวเล็กน้อย เกิดความคิดที่จะไล่ล่าอาชญากร……แต่เขาก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็วไล่ล่าอาชญากร? ตอนนี้ตัวเขาเองก็เป็นคนต่างด้าวที่ควรถูกจับกุมมากที่สุดในประเทศนี้ แม้ว่าเขาจะจับอาชญากรได้จริง และส่งไปที่สถานีตำรวจ แล้วตำรวจให้เขาลงทะเบียนชื่อและหมายเลขเพื่อรับเงินรางวัล……นั่นไม่ใช่การมอบตัวโดยสมัครใจหรอกหรือ?หลินชีเยี่ยส่ายหัว ทิ้งความคิดนั้นไว้เบื้องหลัง รอจนกระทั่งไฟเขียวสว่าง แล้วเดินต่อไปทันใดนั้น สายตาของเขาเหลือบไปเห็นป้ายประกาศที่หน้าร้านเมดคาเฟ่ข้างทาง ดวงตาของเขาเป็นประกาย และเขาหยุดเดินอย่างเงียบๆบางที……งานนี้อาจจะเป็นไปได้?……ในเวลาเดียวกันอีกด้านหนึ่งของใจกลางเมืองชายเสื้อคลุมสีขาวที่มีวงกลมสีฟ้าที่ดวงตาซ้ายเดินออกมาจากตรอกมืด เดินอย่างไม่เร่งรีบไปที่กลางถนนที่มีรถวิ่งผ่านไปมา เขาหันศีรษะเล็กน้อย มองไปทางที่หลินชีเยี่ยอยู่กริ๊ง!เสียงกระดิ่งลมแผ่วเบาดังมาจากตัวเขา ก้องกังวานเบาๆ บนถนนที่พลุกพล่านและคึกคักถนนที่เคยเต็มไปด้วยเสียงแตรและเสียงด่าทออย่างอึกทึกครึกโครม พลันเงียบสงบลงในพริบตา!รถทุกคันดับเครื่องยนต์ทันที คนเดินเท้าทุกคนหยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีใครกล้าบีบแตร ไม่มีใครกล้าพูดคุย พวกเขาหันกลับมามองด้วยความหวาดกลัวไปยังร่างในชุดขาวที่ยืนอยู่กลางถนน ร่างกายของพวกเขาสั่นเทิ้มโดยไม่อาจควบคุมได้ชายในชุดขาวไม่แม้แต่จะมองคนเหล่านั้นสักแวบ เขาเดินช้
