รั้งที่ผ่านมา หลินชีเยี่ยสามารถยืนยันได้ว่า ตราบใดที่ผนึกต้องห้ามไม่ได้คงอยู่นานพอ สิ่งลี้ลับนั้นก็จะไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่ชัดได้ มิฉะนั้นเขาคงถูกระบุตำแหน่งไปแล้วตั้งแต่เมื่อครู่บางที นี่อาจเป็นวิธีเดียวที่จะหลบการรับรู้ของสิ่งนั้นหลังจากวาดวงเวทย์เสร็จ หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก แล้ววางฝ่ามือลงบนวงเวทย์ขนาดใหญ่พลังจิตของเขาพุ่งทะลักเข้าไปในนั้นภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน บนหาดทรายตื้นที่ไร้ผู้คน แสงเวทมนตร์จ้าวาบขึ้นชั่วขณะ ส่องสว่างมุมหนึ่งของท้องฟ้า!ในเวลาเดียวกัน หลินชีเยี่ยรู้สึกได้อย่างฉับไวว่า สายตาอันน่าสะพรึงกลัวนั้นฉายลงมาจากความว่างเปล่าอีกครั้งและครั้งนี้ หลินชีเยี่ยรับรู้ถึงอารมณ์โกรธของมันได้อย่างชัดเจน!ถูกดึงดูดมาสามครั้งติดต่อกัน แต่กลับไม่พบอะไรเลย ครั้งนี้แรงกดดันในสายตาของมันมีมากกว่าครั้งก่อนหลายเท่า ทำให้ร่างของหลินชีเยี่ยสั่นสะท้านโดยไม่อาจควบคุมได้เขากัดฟันแน่น ยืนนิ่งไม่ขยับบนหาด ใช้ความมุ่งมั่นควบคุมร่างกายไม่ให้ล้มลง แต่ถึงกระนั้น เท้าทั้งสองข้างของเขาก็จมลึกลงไปในก้อนหินบนหาดตื้นแล้วครั้งนี้ สายตาคู่นั้นค้นหาอยู่กว่าห้านาที ก่อนจะค่อยๆ จางหายไปเมื่อสายตานั้นจากไป หลินชีเยี่ยรู้สึกเหมือนสูญเสียพลังทั้งหมดในร่างกาย เขาโงนเงนเกือบล้มลงกับพื้นไม่สามารถลองได้อีกแล้วหลินชีเยี่ยถึงกับสงสัยว่า ถ้าดึงดูดมันมาอีกครั้ง มันอาจจะไม่ยอมไปไหนเลยถ้าจะลองอีก ก็ต้องผ่านไปสักสอ
