นที่หนึ่งล่ะ? คนรุ่นก่อนหน้านั้นเป็นอย่างไร?’ยูรินะมองเขาด้วยสีหน้าประหลาด‘ไม่มีหรอก เทพเจ้าสร้างโลกและมนุษย์ เริ่มต้นจากรุ่นที่หนึ่งนี่แหละ’หลินชีเยี่ยชะงักอยู่กับที่ไม่มี?เป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่มี?ถ้าเทพเจ้าสร้างโลกเมื่อร้อยปีก่อน แล้วญี่ปุ่นเมื่อร้อยปีก่อนมาจากไหน? แค่ร้อยปีเดียว เทคโนโลยีของพวกเขาจะพัฒนาถึงขนาดนี้ได้อย่างไร?!‘เธอไม่ได้จะบอกฉันว่า เมืองที่ทันสมัยขนาดนี้ สร้างเสร็จภายในร้อยปีหรอกนะ?’หลินชีเยี่ยชี้ไปที่ภาพโฆษณาในคู่มือท่องเที่ยวที่เต็มไปด้วยแสงสีนีออน แสงของโตเกียวทาวเวอร์สว่างไสวและเลือนราง แสงไฟจากรถยนต์บนถนนทอดยาวเป็นทางยาว บนท้องฟ้ามีเครื่องบินโดยสารลำหนึ่งลอยอยู่ไกลๆ……สายตาของเขาจริงจังและเคร่งขรึมยูรินะกะพริบตา หยิบปากกาขึ้นมาและเขียนประโยคหนึ่งลงบนกระดาษอย่างคล่องแคล่ว‘สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นพรที่เทพเจ้าประทานให้เรา’เมื่อหลินชีเยี่ยเห็นตัวอักษรเหล่านี้ เขาก็แข็งค้างอยู่กับที่ตอนนี้ในหัวของเขามีความคิดเดียวเท่านั้นมีบางอย่างไม่ถูกต้อง……ประเทศนี้ มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล
