เจอปัญหายากจริงๆ……”หลินชีเยี่ยเล่าปัญหาที่ประสบอยู่ตอนนี้ให้ฟัง เมอร์ลินขมวดคิ้วเล็กน้อย มุมปากปรากฏรอยยิ้ม“เรียนรู้ภาษาหนึ่งอย่างรวดเร็ว? นี่มันยากตรงไหนกัน?”“เวลาของผมมีน้อย”“แค่สองวินาทีก็พอ” เมอร์ลินพูดอย่างใจเย็น “การเชี่ยวชาญภาษาเป็นเพียงเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานของระบบเหตุและผลเท่านั้น สามารถข้ามจิตใจไปแสดงออกในรูปแบบอื่นได้โดยตรง ผู้คนที่ได้ยินจะแปลงเป็นภาษาต่างๆ ในทันที แค่ใส่เวทมนตร์นี้ให้ เจ้าก็จะเข้าใจภาษาทั้งหมดในโลกแล้ว”ดวงตาของหลินชีเยี่ยเปล่งประกาย “ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพวิญญาณ จะรับเวทมนตร์นี้ได้ไหม?”“แน่นอน เวทมนตร์นี้ใช้กับวิญญาณโดยตรงอยู่แล้ว”“งั้นก็ขอรบกวนท่านเมอร์ลินด้วยครับ”หลินชีเยี่ยพูดพร้อมรอยยิ้มอะไรที่เรียกว่าความแตกต่าง?ดูเป้ยเล่อเหยีย แล้วดูเมอร์ลินสิ……เทพเจ้ามีฝีมือจริงๆ“โชคดีที่เจ้าเจอข้า หากเป็นเทพเจ้าองค์อื่น คงช่วยเจ้าทำแบบนี้ไม่ได้หรอก” เมอร์ลินค่อยๆ ยกไม้เท้าวิเศษขึ้นปลายไม้เท้าเรืองแสงเล็กน้อย แตะเบาๆ ที่หน้าผากของหลินชีเยี่ย“อย่างที่ข้าบอก เวทมนตร์อาจไม่ใช่กฎที่มีพลังโจมตีแรงที่สุด แต่เป็นกฎที่ใช้งานได้จริงที่สุด”แสงสลัวนั้นไหลจากปลายไม้เท้าของเมอร์ลินเข้าสู่ความคิดของหลินชีเยี่ย ในชั่วขณะนั้น หลินชีเยี่ยรู้สึกราวกับมีบางสิ่งในความคิดของเขาแตกสลาย ความรู้สึกแจ่มชัดที่ไม่เคยมีมาก่อนพลันผุดขึ้นในใจเวทมนตร์เหตุและผลขั้นต่ำ [เชี่ยวชาญภาษา]แสงสลัวนั้นคงอยู่เ
