เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้ามา ผู้บริหารระดับสูงทุกคนก็พากันกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบๆเฮ่อซิ่งเหวินมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตะลึงงัน รวมถึงรัศมีอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น เขายืนแข็งทื่ออยู่กับที่……ไม่ใช่ว่าโจวผิงตัดขาดจากโลกแล้วหรอกเหรอ?!ทำไมถึงโผล่มาที่นี่อีก?!นี่เป็นข้อมูลเท็จที่เยี่ยฟ่านทิ้งไว้งั้นเหรอ?ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น แม้แต่จั่วชิงที่ยืนอยู่ข้างๆ โจวผิงก็ยังรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเขาเพิ่งกลับมาจากร้านอาหารพื้นเมืองของอาสาม เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากส่งข้อความของเยี่ยฟ่านแล้ว โจวผิงก็น่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบสุข แต่ไม่คาดคิดว่าเพียงไม่นาน เขาก็ถือกระบี่บุกมาที่สำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีและเรียกร้องให้เขาเป็นผู้รักษาการผู้บัญชาการใหญ่?!มันไม่เหมือนกับที่เขาคิดไว้เลย!“โจวผิง นี่เป็นเรื่องภายในของหน่วยพิทักษ์ราตรี คุณไม่ควร……” เฮ่อซิ่งเหวินกลืนน้ำลาย พยายามชี้แจงว่าโจวผิงไม่มีสิทธิ์แทรกแซงเรื่องนี้ แต่พูดได้เพียงครึ่งเดียว สายตาอันเยือกเย็นคู่นั้นก็มองมาที่เขาโจวผิงหรี่ตาลง ปล่อยจิตสังหารออกมาร่างของเฮ่อซิ่งเหวินสั่นสะท้าน!ในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกว่าสมองของตนว่างเปล่าไปชั่วครู่ คลื่นพลังกระบี่อันไร้ขอบเขตไหลทะลักเข้ามาในหัวของเขา ส่วนจิตสำนึกของเขาก็เหมือนใบไม้แห้งที่ล่องลอยในทะเล ถูกคลื่นกระบี่ฉีกกระชากอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เขาเ
