งไม่ลังเล……หมอกโอลิมปัสภายใต้ท้องฟ้าอันมืดครึ้ม สายฟ้าวิ่งวนอยู่ในเมฆ ส่งเสียงคำรามต่ำสายฟ้าหลายสายพาดผ่านอากาศราวกับงูยักษ์ที่ดุร้าย ส่องสว่างมุมหนึ่งของฟ้าและดิน บนคลื่นอันเดือดพล่านนั้น เทือกเขาอันใหญ่โตที่อยู่ระหว่างความจริงและจินตนาการ ปรากฏขึ้นเป็นสีขาวซีดในส่วนลึกของเทือกเขานี้ บัลลังก์ทองคำตั้งตระหง่านอย่างมั่นคงบนยอดเขาบนบัลลังก์ทองคำนั้น ชายชราผมขาวร่างกำยำพลันลืมตาขึ้น มองไปยังทิศทางหนึ่งบนท้องฟ้า!คทาทองคำในมือของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!พร้อมกันนั้น ทั้งภูเขาโอลิมปัสพลันสั่นสะเทือนไปด้วยณ ที่แห่งหนึ่งบนขอบฟ้า ม่านราตรีสีแดงเข้มกำลังกลืนกินท้องฟ้าทั้งหมดด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ราวกับกระบี่ที่มาจากรัตติกาล ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังโอลิมปัสภายใต้ม่านราตรีสีแดงเข้มนั้น สตรีผู้หนึ่งสวมชุดผ้าโปร่งประดับดาว ถือกระบี่ที่เปล่งประกาย กำลังเยื้อย่างมาช้าๆเธอมองไปยังเทือกเขาอันยิ่งใหญ่เบื้องหน้า ในดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยเพลิงแห่งการแก้แค้นเธอขยับริมฝีปาก พึมพำกับตัวเอง“โอลิมปัส……ข้ากลับมาแล้ว”
