งลงมาที่เส้นทางภูเขาเบื้องล่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่เขายืนอยู่หน้าประตูวัด ราวกับเป็นยามเฝ้าประตูกวนไจ้หยุดฝีเท้าลงบนขั้นบันไดไม่กี่ขั้นสุดท้าย“ฉันจำนายได้ นายเป็นผู้บริหารระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรีที่อยู่ข้างๆ เยี่ยฟ่าน ชื่อ……” กวนไจ้เริ่มนึกถึงชื่อของชายหนุ่มคนนี้“จั่วชิง” เขาพูด “หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษของหน่วยพิทักษ์ราตรี จั่วชิง”“เยี่ยฟ่านอยู่ในวัดด้านหลังเหรอ”“ถูกต้อง”“ให้ฉันผ่านไป”“ไม่ได้”เมื่อได้ยินคำตอบนี้ กวนไจ้ขมวดคิ้วแน่นขึ้น“นายคิดว่า……ตัวเองสามารถขวางฉันได้เหรอ?” ดวงตาของกวนไจ้เพ่งมอง แรงกดดันของยอดมนุษย์พุ่งลงมาอย่างฉับพลัน กดดันทั่วทั้งบันไดหินในทันทีจั่วชิงทนรับแรงกดดันนี้ แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ค่อยๆ เอ่ยปาก“ขวางไม่ได้ ก็ต้องขวาง”ตู้ม!!จั่วชิงร่างกายพลันระเบิดพลังกดดันอันทรงพลัง ปะทะกับพลังจิตของกวนไจ้ คลื่นพลังไร้เสียงซัดกระหน่ำ ส่งผลให้พุ่มไม้สองข้างบันไดหินสั่นไหวดังซู่ซ่า!มนุษย์ที่ก้าวไปอีกครึ่งก้าวก็จะถึงขีดสุด
