กเองพวกเขาก็ไม่อาจเข้าไปแทรกแซงนี่คือการให้เกียรติสูงสุดแก่เขา……นอกพระวิหารบันไดหินจักรยานไฟฟ้าคันหนึ่งบรรทุกคนสองคนมาถึงเชิงเขาจิ่วหัวลู่อู๋เหวยในชุดส่งอาหารสีเหลืองลงจากรถ ถอดกุญแจออก แล้วล็อกล้อ แล้วเงยหน้ามองยอดเขาสูงตระหง่านนี้กวนไจ้ยืนเงียบอยู่หน้าบันไดหิน เสยหมวกแก๊ปขึ้น จ้องมองวัดบนยอดเขา ตาหรี่ลง“เขาอยู่ข้างบนนั้นเหรอ?”“อืม” ลู่อู๋เหวยพยักหน้ากวนไจ้ขมวดคิ้วแน่น นิ้วเคาะในอากาศ รหัสโปรแกรมเรียงรายรอบตัวเขา ร่างของเขาย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วออกแรงที่เท้าทันที!ตึง!เขาเหยียบย่ำบันไดใต้เท้าแตกละเอียดในพริบตา ร่างกายพุ่งทะยานดั่งหงส์ตื่นตระหนกไปตามขั้นบันไดหินปีนเขามุ่งหน้าสู่ยอดเขา ทิ้งเงาร่างซ้อนทับกันเป็นทางยาว!“เยี่ยฟ่าน!!!” เสียงคำรามของเขาก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้าลู่อู๋เหวยหยิบเป็ดยางสีเหลืองตัวเล็กออกมาจากลิ้นชักจักรยานไฟฟ้า แล้วกดมันลงบนหมวกกันน็อกอย่างรวดเร็วก่อนจะไล่ตามไปติดๆ!จั่วชิงที่นั่งอยู่บนขั้นบันไดขั้นสุดท้ายหน้าวัด เมื่อได้ยินเสียงนั้น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากบันไดบนเส้นทางภูเขา สองเงาร่างเหยียบย่ำบนถนนหินปูทาง เคลื่อนที่เข้าใกล้อย่างรวดเร็ว!กวนไจ้พุ่งทะยานขึ้นบันไดหินา ในดวงตาของเขา วัดนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในตอนนี้ เขาก็ขมวดคิ้วขึ้นเช่นกันเห็นเพียงที่ปลายบันไดหิน ชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม มือทั้งสองว่างเปล่า กำลังยืนอยู่ตรงนั้น ก้มหน้ามอ
