ลวใช่ไหม?”หวังชิงเป็นผู้บัญชาการใหญ่คนที่สี่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี ตอนที่เยี่ยฟ่านยังเป็นแค่สมาชิกธรรมดาของหน่วยพิทักษ์ราตรี เธอก็เป็นถึงยอดมนุษย์แล้ว หลังจากนั้นเยี่ยฟ่านก็ไต่เต้าขึ้นมาเป็นระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรี เธอก็ยิ่งกลายเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเยี่ยฟ่าน เหมือนกับที่ตอนนี้เยี่ยฟ่านเป็นกับจั่วชิงสำหรับเธอแล้ว เยี่ยฟ่านก็เป็นรุ่นน้องที่น่ารักคนหนึ่งวีรวิญญาณดวงอื่นๆ แม้จะรู้จักเยี่ยฟ่าน แต่ก็ไม่เคยเจอกันมาก่อน เพราะพวกเขาหลับใหลอยู่ในโชคชะตาของต้าเซี่ยมาเป็นเวลานาน หากไม่ใช่เพราะครั้งนี้เยี่ยฟ่านส่งคนมาปลุกพวกเขา ก็คงไม่ได้ปรากฏตัวในโลกมนุษย์สายตาของฮั่วชวี่ปิ้งจ้องมองเยี่ยฟ่านครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเบาๆ “ไม่เลวเลย”กงหยางหวั่นเห็นสายประคำบนโลงศพ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย “ลูกประคำเปลี่ยนชะตา? พวกเจ้าหาสิ่งนี้พบได้เยี่ยงไร?”“นี่เป็นสิ่งที่ฉันพบเมื่อนานมาแล้ว” ถังอวี่เซิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ในชุดเสื้อเชิ้ตขาวพูดขึ้นทันที “เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนตอนที่พวกเราสำรวจซากปรักหักพังใต้ดินแห่งหนึ่งในเทือกเขาทางใต้ พวกเราก็พบวัตถุต้องห้ามในตำนานชิ้นนี้ หลังจากนั้นก็เก็บรักษาไว้ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีตลอด ไม่เคยนำมาใช้เลย”หวังชิงพยักหน้า “ตอนนั้นฉันก็มีส่วนร่วมด้วย”ฮั่วชวี่ปิ้งหรี่ตามองสายประคำนี้ แล้วถามอย่างงุนงง “นี่คืออะไรกันแน่?”“ในสมัยราชวงศ์หมิง เคยมีพระหนุ่มรูปหนึ่ง เขามีผนึกต้
