พสีดำเบื้องหน้า ภายในโลงมีหัวใจที่ถูกห่อหุ้มด้วยความมืดวางอยู่อย่างเงียบสงบ พร้อมกับกระบี่โบราณเล่มหนึ่งชื่อ ‘มังกรคชสาร’บนฝาโลงศพยังมีลูกประคำโบราณเส้นหนึ่งวางอยู่ ลูกประคำมีสีหม่น บนผิวมีรอยแตกละเอียด รอยแตกเหล่านี้สานเข้าหากัน สอดคล้องกับเส้นทางแห่งมรรคาบางอย่าง ช่างลึกลับยิ่งนักเยี่ยฟ่านไม่รู้ว่าหลินชีเยี่ยเก็บรักษาหัวใจของโจวผิงไว้ได้อย่างไร และไม่รู้ว่าที่หลินชีเยี่ยพูดถึงความเป็นไปได้ที่จะทำให้โจวผิงฟื้นคืนชีพนั้นหมายความว่าอย่างไร ถ้าหลินชีเยี่ยอยู่ที่นี่ โจวผิงต้องถามเขาอย่างแน่นอน……น่าเสียดายที่หน่วยรบพิเศษที่ห้าทั้งหมดหายตัวไปแล้วเยี่ยฟ่านไม่รู้ประโยชน์ของหัวใจดวงนี้ แต่นั่นไม่ได้ขัดขวางเขาจากการดำเนินแผนที่วางไว้แต่เดิม……ทันใดนั้น พลังหกสายก็รวมตัวขึ้นจากความว่างเปล่า เปลี่ยนเป็นร่างหกร่างที่เปล่งรัศมีสีทองอ่อน ยืนตระหง่านอยู่ในวิหารเมื่อเห็นร่างทั้งหกนี้ เยี่ยฟ่านตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม“ผู้น้อยเยี่ยฟ่าน ขอคารวะท่านก้วนจวินโหว ใต้เท้ากงหยาง ท่านผู้บัญชาการเนี่ย ท่านผู้บัญชาการหลี่ ท่านผู้บัญชาการถัง ท่านผู้บัญชาการหวัง… พี่สาวหวัง”เมื่อเห็นหวังชิงขมวดคิ้ว เยี่ยฟ่านรีบแก้ตัวเรียกว่าพี่สาวทันทีเมื่อได้ยินเยี่ยฟ่านเปลี่ยนคำเรียก ดวงตาของหวังชิงก็ยิ้มจนเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เธอหันไปมองคนอื่นๆ รอบข้างแล้วพูดว่า“เป็นไงล่ะ? รุ่นน้องที่ฉันเลือกมา ก็ไม่เ