ปครู่หนึ่ง “ผมไม่รู้”“เหลวไหล!” กวนไจ้คำรามเสียงต่ำ “ใครจะหนีการติดตามของผนึกต้องห้ามของนายได้? ขนาดโลกินายยังสามารถไล่ล่าได้ แต่กลับหาไม่เจอว่าเยี่ยฟ่านอยู่ที่ไหน?!”ลู่อู๋เหวยปั่นจักรยานเงียบๆ ไม่พูดอะไรกวนไจ้สูดหายใจลึกอีกครั้ง “นายคิดจริงๆเหรอว่าฉันจะบุ่มบ่ามไปฆ่าเยี่ยฟ่านเพื่อแก้แค้นให้โจวผิง? ฉันโกรธมาก……แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันโง่! ฉันแค่อยากหาตัวเขา……แล้วถามเขาต่อหน้าอีกครั้ง!”ลู่อู๋เหวยชะงัก ถามอย่างระมัดระวังว่า “แค่ถามจริงๆ เหรอ?”กวนไจ้เงียบไปครู่หนึ่ง “ฉันอาจจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วต่อยเขาสักยก……แต่ฉันจะไม่ฆ่าเขาแน่นอน”ลู่อู๋เหวยพยักหน้า“ได้ งั้นผมจะพาคุณไปหาเขา”
