กับการปรากฏของเมืองนี้ ทั้งผืนทะเลถูกปกคลุมด้วยเงามืดเหยี่ยว 9 มองภาพนี้เป็นเวลานาน ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า“เมือง……”[อะไรนะ?]“ผมเห็นเมืองหนึ่ง… อยู่บนกระบี่” เขาหรี่ตามองไปยังส่วนหน้าสุดของเมือง “ที่ด้านหน้าสุดของเมือง ยังมีชายสองคนสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มยืนอยู่”เมื่อเขาพูดจบ บนท้องฟ้าเหนือศีรษะ แสงสลัวสายหนึ่งทะลุผ่านความว่างเปล่าในชั่วพริบตา มายืนอยู่หน้าเมืองที่พังทลายแห่งนี้เขาสวมฉลองพระองค์สีดำ มือถือวัตถุทรงกลมสีเงินที่หมุนช้าๆ ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ ดวงตาทั้งสองจ้องมองเมืองที่แตกสลายซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยแสงสลัวตรงหน้า“กลับมาแล้ว……”เขามองเมืองแห่งนี้ พลางพึมพำจากนั้น สายตาของเขาก็เห็นร่างสองร่างที่ยืนอยู่หน้าเมือง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเขายืนอยู่กับที่เป็นเวลานาน ก่อนจะพลิกฝ่ามือ เก็บวัตถุทรงกลมสีเงินนั้นจากนั้นก็ก้าวออกไป กลายเป็นแสงสลัวสายหนึ่งพุ่งเข้าไปในเมือง…เมืองที่พังทลายแสงสลัวสายหนึ่งวาบผ่าน ชายวัยกลางคนที่สวมเสื้อโค้ตทหารเก่าเปื้อนคราบน้ำมัน ผมยุ่งเหยิง ดวงตาลึกล้ำปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันบนถนนที่ว่างเปล่าเขาล้วงมือในกระเป๋า สายตากวาดมองไปรอบๆ ราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง“อยู่ที่นั่นสินะ……”ครู่ต่อมา เขาก้าวออกไปอีกครั้ง แล้วปรากฏตัวขึ้นที่ทางเข้าโรงจอดรถใต้ดินเขาก้าวเดินเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินภายในลาน ชาวอำเภออันถ่าจำนวนมากนอนนิ่งอยู่ ดวงตาปิดสนิท คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น สีหน้
