ายังซีดเซียวเล็กน้อย ราวกับกำลังฝันร้ายรอบตัวพวกเขา เตาผิงที่กำลังลุกไหม้วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ เปลวไฟสว่างไสวเต้นระริกในความมืด ทั้งอบอุ่นและทำให้รู้สึกปลอดภัย บางคนยังมีผ้าห่มผืนหนาปกคลุมร่างอยู่เขายืนนิ่งอยู่ที่ทางเข้าลานจอดรถใต้ดิน มองภาพตรงหน้า มุมปากปรากฏรอยยิ้มบางๆเขาก้าวเดิน เคลื่อนไหวอย่างเงียบกริบท่ามกลางผู้คนที่หลับใหลทุกย่างก้าว มีแสงสลัวอ่อนๆ วาบออกมาจากใต้เสื้อโค้ตทหารของเขา แล้วลอยเข้าไปในร่างของผู้ที่กำลังหลับใหลเมื่อแสงสลัวนั้นหลอมรวมเข้ากับร่างของพวกเขา จิตวิญญาณที่บาดเจ็บจากอำนาจอันแข็งกร้าวก็ได้รับการเยียวยาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่ซีดเซียวค่อยๆ กลับมามีเลือดฝาด คิ้วที่ขมวดแน่นค่อยๆ คลายลง……พวกเขาที่กำลังหลับใหล ไม่มีความวิตกกังวลและความหวาดกลัวปรากฏบนใบหน้าอีกต่อไป เข้าสู่ห้วงนิทราอันเงียบสงบและสงบสุข
