อีกทั้งเมืองสุริยันยังถูกโจมตี……พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกต่อไปไอซิสที่สวมชุดสีเขียวหันหลัง มองหญิงสาวผมเงินที่สวมเสื้อคลุมขาดวิ่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา“มนุษย์ เจ้าต้องชดใช้ในสักวันหนึ่ง”เมื่อคำพูดจบลง ร่างของเทพทั้งสี่ก็พลันหายวับไปในพริบตา รีบกลับไปยังเมืองสุริยันอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาจากไป ทั่วทั้งทะเลก็กลับคืนสู่ความสงบ และหัวใจของมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายก็ผ่อนคลายลงในที่สุด“แค่ก แค่ก แค่ก……”อาจารย์เฉินในชุดเทาเปื้อนเลือด ไอออกมาอย่างรุนแรง บนหน้าอกเต็มไปด้วยดอกไม้และพืชพรรณนานาชนิดแทบจะเชื่อมต่อกับเส้นเลือด หากเมื่อครู่ฝ่ามือของไอซิสเคลื่อนไปอีกนิด หัวใจของเขาคงถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แน่“อาจารย์ต้องได้รับการรักษา” เยี่ยฟ่านตรวจสอบอาการบาดเจ็บของอาจารย์เฉิน ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น เขาหันไปมองลู่อู๋เหวย…จากนั้นก็มองข้ามอีกฝ่ายไป แล้วหันไปมองจี้เนี่ยนที่อยู่ข้างๆ แทนเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา จี้เนี่ยนก็ถอนหายใจ ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า ชี้ไปที่ก้อนเมฆพิกเซลที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก้อนเมฆพิกเซลนั้นพลันปั่นป่วนอย่างรุนแรง ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็ประกอบร่างเป็นรถบูกัตติเวย์รอนสีแดงเพลิง ค่อยๆ ลงจอดบนสะพานลอยที่สร้างจากพิกเซลน้ำทะเล ประตูรถเปิดออกโดยอัตโนมัติ“วางเขาลงบนเบาะในกระโปรงหน้า แล้วต่อเครื่องช่วยหายใจ”จี้เนี่ยนเอามือล้วงกระเป๋า สวมเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่น สร้างกุญแจรถข
