งหายไปจากระหว่างขุนเขา กลับคืนสู่ขนาดร่างเดิม สีหน้ามืดมนอย่างที่สุดโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่นี้……ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะรับมือได้!เขาลังเลเพียงชั่วขณะ ก็ยกคทาสีดำในมือขึ้น พลังคำสาปที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดรอบกายไหลย้อนกลับเข้าสู่ร่างกลายเป็นแสงสีดำปกคลุมที่ปลายคทาจากนั้นเขาก็แกว่งคทา แตะลงบนความว่างเปล่าเบื้องหน้า ประตูแห่งโชคชะตาสีดำพลันปรากฏขึ้นเขามองมังกรทองแห่งโชคชะตาเหนือศีรษะ ดวงตาฉายแววไม่ยอมแพ้ แต่ก็ก้าวออกไป ร่างที่เลือนรางกลายเป็นควันสีดำ ไหลเข้าสู่ประตูโชคชะตาจนหมดสิ้นตอนนี้อามอนได้หลอมรวมเข้ากับคำสาปแห่งโชคชะตาอย่างสมบูรณ์ ซึ่งก็คือโชคชะตาในอีกรูปแบบหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงสามารถใช้การเชื่อมโยงระหว่างตนเองกับโชคชะตาของอียิปต์เพื่อออกจากดินแดนของต้าเซี่ยได้ในทันทีโชคชะตานั้นเป็นสิ่งที่อยู่เหนือห้วงเวลาและมิติแม้จะต้องสละเซธไป ก็ยังไม่สามารถยึดเมืองผีเฟิงตูได้ และไม่สามารถสาปแช่งโชคชะตาของต้าเซี่ยได้สำเร็จ แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ ถึงเขาจะอยู่ที่นี่ต่อไปก็มีแต่จะตายเปล่า โชคชะตาของต้าเซี่ยไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต่อกรได้ ดังนั้นทางเลือกเดียวของเขา… ก็คือหนีไปเมื่อได้เห็นการจากไปของอามอนกับตา วีรวิญญาณทั้งหกดูเหมือนจะไม่มีท่าทีจะขัดขวาง“เขาหนีกลับไปอียิปต์จริงๆ ด้วย” ถังอวี่เซิง ผู้บัญชาการใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีคนที่สามกล่าว พลางหรี่ตามองขณะถือหอกฟางเทียนฮว่าจี่“ปล่อยเขาไปเถอะ” เนี่ยจิ่งซานที่สวมชุด
