จงซานกล่าวเฉยเมย เขาจ้องมองประตูแห่งโชคชะตาสีดำที่ยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้า ดวงตาเปล่งประกายอันตราย “ถ้าเขาไม่กลับไป… แล้วใครจะพาพวกเราไปอียิปต์ล่ะ?”หลังจากอามอนจากไป ประตูแห่งโชคชะตานั้นก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว กำลังจะสลายหายไปในอากาศทันใดนั้น กงหยางหวั่นที่สวมชุดราชสำนักก็ลงมือทันที แสงสีแดงชาดพุ่งออกจากฝ่ามือของเธอ ยึดประตูที่กำลังจะปิดเอาไว้แน่น ควบคุมให้มีขนาดเท่าความสูงของคนหนึ่งคนฮั่วชวี่ปิ้งยื่นมือออกไป แล้วจับมังกรทองแห่งโชคชะตาที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเบาๆ“รับโองการสวรรค์ สืบทอดโชคชะตา”กรร!!มังกรทองแห่งโชคชะตาบนท้องฟ้าอ้าปากคำรามอย่างไร้เสียง แม้ผู้คนทั่วไปจะไม่ได้ยิน แต่พวกเขาทั้งหกคนล้วนเป็นร่างอวตารแห่งโชคชะตา จึงได้ยินเสียงคำรามนี้อย่างชัดเจน……เสียงคำรามแห่งความโกรธที่มาจากโชคชะตาของต้าเซี่ย!มังกรทองแห่งโชคชะตากลายเป็นแสงสว่างจ้า พุ่งเข้าสู่ศาสตราเทพที่แตกหักทั้งหกเล่มที่ปักอยู่บนพื้น แสงสีทองอ่อนไหลเวียนอยู่บนผิวของศาสตราเทพ ร่างทั้งหกที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ยิ่งมีรูปร่างชัดเจนขึ้นฮั่วชวี่ปิ้งถือทวน เกราะทั่วร่างเปล่งประกายโลหิต เขาหรี่ตาลง จิตสังหารอันท่วมท้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า“เหล่าเทพแห่งอียิปต์ บังอาจล่วงเกินต้าเซี่ยของเรา ในเมื่อพวกเขาต้องการใช้วิธีการทำลายโชคชะตาของต้าเซี่ย… พวกเราย่อมไม่อาจหยุดยั้งเพียงเท่านี้ ทุกท่าน โปรดตามข้าไปด้วยกัน ไปเยือนถึงถิ่น เพื่อตัดโชคชะตา!”เขาก้าวอ