แต่ไม่ได้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าแม้แต่นิดเดียว ความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงครอบงำจิตใจของเขา ในวินาทีต่อมา ทั้งตัวเขาและจักรยานไฟฟ้าร่วงหล่นลงมาจากความสูงกว่าหมื่นจั้ง!ลมแรงพัดผ่านหูของลู่อู๋เหวย เกือบจะพัดหมวกกันน็อคของเขาหลุด เขากวาดตามองท้องฟ้าใต้เท้าอย่างสงบ ล้วงมือเข้าไปในลิ้นชักเล็กๆ ใต้แผงหน้าปัดของจักรยานไฟฟ้าอย่างสุขุม ดูเหมือนกำลังหยิบบางอย่าง……ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาหยิบเป็ดยางสีเหลืองตัวเล็กที่สวมแว่นกันแดดและสร้อยคอทองคำใหญ่ออกมาจากลิ้นชักเหมือนกับเป็ดยางที่พบเห็นได้ทั่วไปตามแผงลอย เป็ดยางตัวนี้มีน้ำหนักเบาและขนาดเล็ก บนหัวมีใบพัดพลาสติกขนาดเท่าเหรียญ แต่สิ่งที่แตกต่างคือ เป็ดยางที่สวมแว่นกันแดดตัวนี้มีปากที่โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ลู่อู๋เหวยกดเป็ดยางตัวนี้ลงบนหมวกกันน็อคของตัวเองอย่างไม่รีบร้อนจากนั้น เขาก็หยิบเป็ดยางตัวที่สองออกมา แล้วกดลงบนแฮนด์ของจักรยานไฟฟ้าบนท้องฟ้า ใบพัดบนหัวของเป็ดยางหมุนติ้ว ลู่อู๋เหวยทั้งคนทั้งรถลอยค้างอยู่กลางอากาศ!เขาบิดแฮนด์จักรยานไฟฟ้า จักรยานไฟฟ้าก็ค่อยๆ เคลื่อนไปทางเทพแห่งท้องฟ้าที่ยืนอยู่บนเมฆข้างหน้า……แน่นอนว่าในอากาศ ไม่ว่าเขาจะบิดแฮนด์หรือไม่ก็เหมือนกัน เพราะล้อก็หมุนฟรีอยู่ในอากาศอยู่แล้วแต่เขารู้สึกว่าการบิดแฮนด์ทำให้รู้สึกดีกว่าเมื่อเห็นภาพประหลาดตรงหน้า นูตก็ยืนตะลึงอยู่กับที่……เมฆดำเคลื่อนตัวสายฝนโปรยปรายลงมาจากกลุ่มเมฆเหล่า
