นี้ ปลิวล่องลอยอยู่เหนือคลื่นทะเลที่ซัดสาดกวนไจ้ที่สวมเสื้อลายสก็อตและหมวกแก๊ป เงยหน้าขึ้นมองหยาดฝนที่ปกคลุมอยู่บนท้องฟ้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่น้ำฝนหยดหนึ่งตกลงมาทางร่างของเขาฉึก!กวนไจ้หันตัวหลบโดยสัญชาตญาณ ฝนหยดนั้นพลาดร่างของเขาไป ตกลงสู่ทะเลใต้เท้า แล้วทะลวงผิวน้ำทะเลเป็นรูกลมเล็กๆรูกลมนี้ เหมือนกับรอยตะปูที่ตอกลงบนโต๊ะไม้ ค้างอยู่บนผิวน้ำทะเล ไม่ว่าน้ำทะเลรอบๆ จะซัดสาดอย่างไร รูกลมนี้ก็ไม่หายไป คงอยู่ที่นั่นตลอดไปกวนไจ้ขมวดคิ้วแน่นซ่า~บนท้องฟ้า สายฝนโปรยปรายลงมาถี่ขึ้นเรื่อยๆ รูกลมที่ถูกเผาทะลุบนผิวน้ำทะเลก็มากขึ้นเรื่อยๆ ทะเลบริเวณนี้กลายเป็นพื้นที่เต็มไปด้วยบาดแผล ระหว่างคลื่นน้ำที่ซัดสาด เต็มไปด้วย ‘รูกระสุน’ หนาแน่นที่เกิดจากหยดฝนเขาพยายามหลบหยดฝนเหล่านี้ไม่หยุด แต่ก็ยังมีหยดฝนไม่กี่หยดตกลงบนปีกหมวกของเขา ควันขาวลอยขึ้นมาบนปีกหมวกปรากฏรูกลมเล็กๆ หลายรูเขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ท่ามกลางสายฝนเหล่านี้ ร่างเงาของสายน้ำที่เลือนรางปรากฏขึ้นอย่างแผ่วเบาหนึ่งในเทพทั้งเก้าแห่งอียิปต์ เทพแห่งสายฝน ‘เทฟนุต’ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆค่อยๆ มีสายฝนลอยอยู่ทั่วท้องฟ้า พื้นที่ให้กวนไจ้เคลื่อนไหวเหลือน้อยลงเรื่อยๆ รูกลมบนร่างกายของเขาก็มีมากขึ้นเรื่อยๆเขาสูดหายใจลึก ดวงตาเปล่งประกายอ่อนๆปลายนิ้วของเขาเริ่มเคาะในอากาศ ตัวอักษรสีเขียวปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าเบื้องหน้า!ตัวอักษรสีเขียวมากมายไหลในอากาศรา
