ไปแล้ว“นั่นมันเทพถึงสี่องค์นะ……มนุษย์ระดับสูงสุดจะชนะได้เหรอ?” เขาถามอย่างกังวลเพื่อนร่วมงานมองเขาแวบหนึ่ง ยกมือใช้พลังลมทำลายคลื่นยักษ์ลูกหนึ่ง น้ำทะเลมากมายตกลงมาเป็นสาย ทำให้ทั้งสองคนเปียกโชกอีกครั้ง“เรื่องระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่พวกเราควรกังวล พวกเราแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บัญชาการเยี่ย อย่าให้ภัยพิบัติเหล่านี้เข้าใกล้เมืองก็พอ”“ก็ได้”เขาถอนหายใจ กำด้ามดาบในมือแน่นชั่วครู่ต่อมา เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองไปทางคลื่นทะเลที่ซัดเข้ามา ดวงตาฉายแววกังวล…สมรภูมิรบเทพเจ้าบนท้องฟ้าอันมืดครึ้ม สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวกระโดดไปมา ร่างหลายร่างปะทะกันบนท้องฟ้า ทำให้เมฆฝนหนาทะลุเป็นช่องใหญ่หลายช่องแสงอาทิตย์และฝนปรากฏขึ้นพร้อมกันในทะเลแห่งนี้ คลื่นม้วนตัว ยกตัวสูงเกือบหนึ่งกิโลเมตร ราวกับเสาน้ำมหึมาที่ตั้งตระหง่านจากฟ้าถึงดิน ก้อนหินยักษ์ใต้ทะเลลึกลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าทีละก้อน ราวกับเกาะลอยฟ้ากระจัดกระจายอยู่ใต้แสงอาทิตย์และเมฆฝน…ท่ามกลางความวุ่นวายและการทำลายล้าง แฝงไว้ด้วยความงามอันเหมือนความฝัน ราวกับภาพวาดสีน้ำมันอันมหัศจรรย์และยิ่งใหญ่ที่เลอะเลือนตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกังวานไปทั่วฟ้าดินราวกับเสียงฟ้าร้อง ร่างมหึมาที่ห่อหุ้มด้วยอักษรพราหมณ์สีทอง ดุจดังพระอินทร์ผู้โกรธเกรี้ยว ถือดาบตรง พุ่งทะลุก้อนหินยักษ์ใต้ทะเลที่ลอยอยู่กลางอากาศในชั่วพริบตาราวกับสายฟ้า!หินแต่ละก้อนถูกเขาพุ่งชนจน
