ากมายน่าสะพรึงกลัว กระจายตัวรอบๆ ชายฝั่ง ครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางหากคลื่นเหล่านี้ซัดขึ้นฝั่ง เมืองหลายแห่งริมชายฝั่งจะจมอยู่ใต้น้ำโครม!บนผิวน้ำ ผนึกต้องห้ามต่างๆ ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง ตัดคลื่นยักษ์ให้แตกกระจายเป็นผุยผง กลายเป็นสายฝนกระหน่ำชะล้างแผ่นดินและเมืองเบื้องหลังท่ามกลางสายฝนเค็มคาว หน่วยพิทักษ์ราตรีคนหนึ่งตัวเปียกโชก ถือดาบเงยหน้ามองไปทางที่คลื่นซัดมา ดวงตาฉายแววหวาดกลัวเล็กน้อย“การต่อสู้แบบไหนกันถึงก่อให้เกิดความโกลาหลขนาดนี้……”“สงครามเทพ” หน่วยพิทักษ์ราตรีอีกคนที่อยู่ข้างๆ กล่าว “ห่างจากที่นี่ไปประมาณเจ็ดร้อยลี้ทะเล มนุษย์ระดับสุดยอดสี่คนกำลังต่อสู้กับเทพต่างแดนสี่องค์ นี่น่าจะเป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์……แม้แต่เมื่อสิบสองปีก่อนก็ยังเทียบไม่ได้”สิบสองปีก่อน ผู้บุกรุกต้าเซี่ยมีเพียงมารดาแห่งพิภพ ‘ไกอา’ และ เทพแห่งกลลวง ‘โลกิ’ เท่านั้น สองปีก่อน แม้จะมีเทพเจ้าบุกรุกจำนวนมาก แต่สนามรบก็กระจัดกระจายกัน และส่วนใหญ่เป็นเพียงการหยั่งเชิงและข่มขู่ ไม่ได้เกิดการต่อสู้อย่างดุเดือดเช่นนี้……เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าด้วยตาตัวเอง จึงจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของเทพและสนามรบของพวกเขายังอยู่ห่างออกไปกว่าเจ็ดร้อยลี้ทะเลหากสนามรบที่พวกเขาต่อสู้กันไม่ได้อยู่ในทะเล แต่อยู่บนแผ่นดินในเขตแดนของ ต้าเซี่ย ป่านนี้ทั้งเมืองคงกลายเป็นซากปรักหักพัง
