พเจ้าองค์อื่นในสภาพวิญญาณ แม้จะชนะ ก็คงเป็นการทำร้ายศัตรูหนึ่งหมื่น แต่ตัวเองเสียหายสามหมื่น……“แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงดี?” เฉาเยวียนพูดพลางขมวดคิ้วหลินชีเยี่ยมองไปยีงเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยความมืดครู่หนึ่ง แล้วหันหน้าไปอีกทิศทางหนึ่งตอนนี้ เมืองที่แตกสลายนี้ได้บินมาอยู่เหนือทะเลแห่งหนึ่งแล้ว เสียงคลื่นลมดังก้องอยู่ที่ขอบเมือง มองผ่านหมอกหนาทึบ ใต้เท้าของพวกเขาคือทะเลที่มีคลื่นลมปั่นป่วนหลินชีเยี่ยหลับตาลง นึกถึงแผนที่โลกก่อนที่หมอกจะลงมาที่เขาจำไว้ในหัว รวมถึงเส้นทางที่พวกเขามา อาศัยทิศทางของดวงอาทิตย์ คาดเดาตำแหน่งที่อยู่……ตอนนี้ พวกเขาน่าจะอยู่ในเขตทะเลตะวันออก“ที่นี่ไม่ไกลจากต้าเซี่ยแล้ว” เขาพูด “พวกเราไม่มีทางสู้กับเทพเจ้าองค์นั้นได้แน่ๆ ได้แต่หวังพึ่งบรรดาสุดยอดมนุษย์และหน่วยพิทักษ์ราตรีเท่านั้น……หวังว่าผู้บัญชาการเยี่ยจะเตรียมคนมารับพวกเรานะ”…ต้าเซี่ย ชายแดนทะเลใต้ครืน! ครืน! ครืน!บนผิวทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล คลื่นลมแรงกระหน่ำคำรามใต้ท้องฟ้าสีหม่น น้ำทะเลเดือดพล่านราวกับต้มสุกคลื่นยักษ์สูงหลายร้อยเมตรซัดสาดขึ้นลงสลับกันไปมา ท่ามกลางกระแสน้ำวนและกระแสใต้น้ำทั้งบริเวณทะเลกลายเป็นสนามรบนรกบนดินที่ทำลายล้างทุกสิ่งขณะนี้ ที่ขอบฝั่ง หน่วยพิทักษ์ราตรีสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มหลายสิบคนยืนอยู่เหนือระดับน้ำทะเล พุ่งเข้าหาคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้าหาฝั่งคลื่นยักษ์เหล่านี้แต่ละลูกสูงกว่าร้อยเมตร จำนวนม
