กว้างใหญ่ สรรพชีวิตมีมากมาย เราดูแลไม่ทั่วถึง และก็ไม่อยากจะดูแล ไม่ว่าโลกจะพินาศหรือเหล่าเทพจะโกรธแค้น……”ในดวงตาของหลินชีเยี่ยมีประกายสว่างวาบ บนท้องฟ้าเหนือศีรษะพวกเขา ความมืดสนิทเริ่มแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็ปกคลุมไปไกลหลายสิบกิโลเมตรโลกมืดลงอีกครั้ง[ราตรีมาเยือน]ม่านราตรีนี้คือผนึกต้องห้ามของเขา คืออาณาเขตของเขาเขายกมือขึ้นชี้ไปยังความมืดเหนือศีรษะ “ฉันขอเพียงให้ทุกคนที่ฉันหวงแหนภายใต้ม่านราตรีนี้ ปลอดภัยชั่วนิรันดร์”“ศัตรูของฉัน วิญญาณและจิตใจจะถูกทำลายฉันต้องการให้พวกเรากำหนดโชคชะตาของตัวเอง ฉันต้องการให้พวกเราไร้พ่าย!สักวันหนึ่ง ฉันจะทำให้ทุกที่ที่ม่านราตรีปกคลุม กลายเป็นเขตต้องห้ามของเหล่าทวยเทพ ที่นี่……พวกเรา จะเป็นเทพเจ้าของตัวเองชื่อของพวกเรา คือ ‘ม่านราตรี’ ”เมื่อคำพูดของหลินชีเยี่ยจบลง ทุกคนต่างตะลึงงันหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ พวกเขาจึงได้สติกลับมา“หน่วยรบพิเศษที่ห้าของต้าเซี่ย หน่วย ‘ม่านราตรี’ ……ฟังดูไม่เลวเลย” เฉาเยวียนกล่าวอย่างครุ่นคิด“ผมยอมรับว่า มันฟังดูดีกว่า ‘ผู้ครองฟ้า’ ที่ผมตั้งไว้นิดหน่อย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ “แค่นิดเดียวเท่านั้นนะ……”หลินชีเยี่ยหันไปมองคนอื่นๆ “พวกนายคิดยังไงบ้าง?”“ชีเยี่ย นายจะเรียกว่าอะไร ฉันก็เห็นด้วยทั้งนั้น” ดวงตาของเจียหลานเป็นประกาย“ม่านราตรีปกคลุม เขตต้องห้ามของเหล่าทวยเทพสินะ……” เสิ่นชิงจู่พยักหน้า “ฟังดูเท่มาก ฉันไม่มีข้อคัดค
