“ดูเหมือนว่าเจ้าจะผสานรวมสำเร็จแล้ว ลูกของข้า”“คุณแม่”หลินชีเยี่ยมองโจวผิง แล้วมองนิกซ์ ทั้งสองดูเหมือนไม่มีร่องรอยการต่อสู้ กลับดูเหมือนเพิ่งพูดคุยกันเสร็จ เขารู้สึกประหลาดใจในใจสองคนนี้ มาอยู่ด้วยกันได้อย่างไร?“แม่ครับ สิ่งที่คุณให้ผมมา มันคืออะไรกันแน่?” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัยนิกซ์ยิ้มเล็กน้อย “นี่คือรากฐานแห่งรัตติกาล ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นเทพผู้สร้างและสร้างอาณาจักรเทพกรีก มันเคยเป็นดินที่ข้าใช้บ่มเพาะกฎแห่งรัตติกาล”“ดินที่บ่มเพาะกฎ?”“ถูกต้อง” นิกซ์เอ่ยช้าๆ “ก่อนที่ข้าจะควบคุมกฎแห่งรัตติกาล พลังเทพทั้งหมดของข้า รวมถึงความสามารถทั้งหมดที่เจ้าเพิ่งได้รับ ล้วนเกิดจากมัน”“นั่นหมายความว่า การที่ผมได้รับรากฐานแห่งรัตติกาล ก็เท่ากับได้รับความสามารถทั้งหมดที่เพิ่งได้มาใช่ไหมครับ?” หลินชีเยี่ยอ้าปากค้าง“พูดให้ถูกก็คือ เจ้าได้รับเมล็ดพันธุ์ของพวกมันมาแล้ว เมื่อเจ้าค่อยๆ เรียนรู้ที่จะควบคุมรากฐานแห่งรัตติกาลนี้พวกมันก็จะถูกควบคุมโดยเจ้าอย่างเป็นธรรมชาติ” นิกซ์กล่าวอย่างจริงจัง “แต่สิ่งที่มีค่าที่สุดคือ มันสามารถช่วยให้เจ้าสร้างกฎเกณฑ์ของตัวเองขึ้นมาได้”หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ หลินชีเยี่ยอาจจะไม่เข้าใจว่า ‘สร้างกฎเกณฑ์’ หมายถึงอะไร แต่หลังจากที่เขาได้เห็นโจวผิงกลายเป็นเทพเจ้า และทิ้งร่องรอยของกฎแห่งกระบี่ไว้บนมหาวิถีอย่างยากลำบาก เขาจึงเข้าใจถึงความสำคัญของกฎเกณฑ์ใน
