ประกายไฟและสายฟ้าสาดกระเซ็น พุ่งเข้าใส่ร่างของไป๋หลี่พั่งพั่งที่สวมเกราะหยก ทำให้เกราะแตกร้าวเป็นรอยเหวอะหวะหลายแห่ง!ไป๋หลี่พั่งพั่งครางเบาๆ มุมปากมีเลือดไหลซึมออกมา เขาลอยกระเด็นไปด้านหลังราวกับว่าวที่สายขาดเสิ่นชิงจู่ดีดนิ้วอย่างต่อเนื่อง กำแพงอากาศแรงดันสูงนับไม่ถ้วนกลายเป็นคมดาบแหลมคม ฟันเข้าใส่ยักษ์สีดำ แต่ถูกโซ่ศีรษะในมือของอีกฝ่ายทำลายจนแตกกระจาย เสียงระเบิดดังสนั่นสะท้อนไปทั่ว ทำให้หูของทุกคนอื้ออึงเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งที่เต็มไปด้วยบาดแผลลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล เขาคำรามด้วยความโกรธ เปลวเพลิงทั่วร่างพุ่งสูงขึ้นหลายเท่า ก่อนจะฟันดาบออกไปยักษ์สีดำหันกลับมา โซ่ศีรษะเส้นหนึ่งทำลายคมดาบสังหารจนแตกกระจาย ขณะที่เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งกำลังจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ในชั่วขณะถัดมา ร่างของเขาก็ถูกสิ่งลี้ลับขั้นพิภพที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังโจมตีเข้า ทำให้ลอยกระเด็นไปอีกทิศทางหนึ่งปัง ปัง ปัง!!ไม่ไกลออกไป ร่างของหมีขาวที่เคลื่อนไหวอยู่ในอากาศว่างเปล่านั้นกะพริบต่อเนื่อง มันตบฝ่ามือลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้พื้นดินแตกกระจายอันชิงอวี๋ที่แบกโลงศพสีดำหลบหลีกการโจมตีอย่างรวดเร็ว เขากัดฟันแน่น ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยเลือดและเศษหินที่ทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ พื้นดินที่ถูกหมีขาวทำลายสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ความเร็วของเขาลดลงเรื่อยๆ……เจียงเอ่อร์พยายามเข้าสิงร่างสิ่งลี้ลับรอบตัวอย่างต่อเนื่อง พยายามขัดขว
